I SAB/Wa 255/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., J. S. i M. S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 26 października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. S., J. S. i M. S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia ich wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] grudnia 1959 r., nr [...] oraz utrzymującej go w mocy decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1966 r., nr [...] w części dotyczącej odszkodowania dla A. S. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania sądowego, wobec wydania przez niego w dniu [...] października 2009 r. decyzji nr [...] rozstrzygającej sprawę przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J. S., J. S. i M. S. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 października 2009 r. Oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd w/w skargi Minister Infrastruktury nie pozostawał już w bezczynności, gdyż rozpoznał wniosek skarżących i decyzją z dnia [...] października 2009 r. odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] lutego 1959 r. (błędnie w sentencji decyzji wskazanego jako orzeczenie z dnia [...] grudnia 1959 r.), nr [...] oraz utrzymującej go w mocy decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1966 r., nr [...] w części dotyczącej przyznania i ustalenia wysokości odszkodowania A. S. za wywłaszczenie nieruchomości. W tej sytuacji postępowanie sądowe podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.