I SAB/Wa 255/10

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi Wraz ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania J. Z. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W uzasadnieniu złożonego wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie z wpisu od skargi. Ze względu na trudną sytuację materialną nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania w tym zakresie. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada oszczędności, utrzymuje się z wynagrodzenia stałego z umowy o pracę w wysokości [...] zł. Wydatki wnioskodawcy obejmują koszty opłacenia czynszu za mieszkanie (200 zł), energii elektrycznej (100 zł), gazu (200 zł), telefonu (50 zł), wydatków na leczenie (200 zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności przedstawione przez składającą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniają przyznanie wnioskodawczy prawa pomocy w formie przez niego określonej. Uwzględnienie żądania jest skutkiem przyjęcia, że wskazane w formularzu wniosku wydatki, jakie skarżący zgodnie z deklaracją zobowiązany jest ponosić uniemożliwiają mu jednoczesne wywiązanie się z zobowiązania do uiszczenia kosztów sądowych w sprawie prowadzonej ze skargi na bezczynność SKO w Warszawie. Nie można przyjąć, by uiszczenie wpisu od skargi mogło nastąpić bez naruszenia zasady ponoszenia przez stronę w pierwszej kolejności wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, która znajduje swoje źródło w treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, że strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy zadeklarowała, iż nie posiada przedmiotów wartościowych ani też innych źródeł, dzięki którym zgromadzić mogłaby środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem administracyjnym. Tak rozumiane względy nakazywały, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.