I SAB/Wa 256/13

WyrokWSA w Warszawie2013-10-18

Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Dariusz Chaciński, Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcie w sprawie, ale skarżący uważa, że nie zostało ono wydane w terminie lub nie dotyczyło wszystkich jego żądań?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nawet jeśli skarżący uważa, że rozstrzygnięcie to nie jest zgodne z jego oczekiwaniami lub nie dotyczy wszystkich jego żądań. Bezczynność organu występuje, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności lub nie zakończy postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu. W przypadku wydania decyzji, nawet jeśli skarżący nie jest z niej zadowolony, nie można mówić o bezczynności organu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że wydał decyzję w sprawie, co wyklucza bezczynność. Sąd wezwał skarżącą do doprecyzowania przedmiotu skargi, jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji Sąd ocenił skargę na podstawie informacji przedstawionych przez organ.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę jako bezzasadną. Nakazano ściągnąć od skarżącej kwotę 100 zł tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński (spr.) Sędzia WSA Iwona Maciejuk Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2013 r. sprawy ze skargi B. Z. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. oddala skargę; 2. nakazuje ściągnąć od skarżącej B. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego. W dniu [...] kwietnia 2013 r. B. Z. reprezentowana przez swojego syna M. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie dotyczącej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. W skardze wniosła o wyznaczenie pilnego terminu do jej załatwienia oraz wniosła o nałożenie kary na organ dopuszczający się bezczynności. Wraz ze skargą skarżąca nadesłała pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r. z którego wynika, iż przed wniesieniem skargi do Sądu wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z wymogami zawartymi w art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż dotyczy ona dotyczy bezczynności w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] odmawiającej zmiany w trybie art. 155 k.p.a. decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...], którą stwierdzono, że decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1969 r., nr [...], odmawiająca uchylenia decyzji Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy z dnia [...] czerwca 1968 r., nr [...] o odmowie ustalenia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...], w części dotyczącej sprzedaży lokali nr [...] i [...] w budynku przy ul. [...] wraz z ułamkowymi częściami gruntu oddanymi w użytkowanie wieczyste ich nabywcom wydana została z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdzającą ich nieważność. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż w dniu [...] września 2008 r. wpłynął do organu wniosek B. Z. reprezentowanej przez adwokata T. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r.. Następnie Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję. Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi B. Z. w dniu [...] lutego 2011 r. Organ wskazał również, iż stroną tego postępowania był również M. M., który przedmiotową decyzję odebrał w dniu [...] lutego 2011 r. Konkludując organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na to, iż w sprawie wydano rozstrzygnięcie, wobec czego Minister nie pozostaje w bezczynności. Następnie Sąd pismem z dnia [...] lipca 2013 r. wobec niejednoznacznego określenia przedmiotu skargi wezwał pełnomocnika skarżącej B. Z. – M. M. do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni, czy pismo z dnia [...] kwietnia 2013 r. stanowi skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę, czy też pismo to stanowi skargę na bezczynność w rozpoznaniu innego wniosku, bądź podjęciu czynności z zakresu administracji publicznej, a jeżeli tak, to zobowiązał go do wskazania o jaki wniosek lub czynność chodzi. Jednocześnie Sąd poinformował, iż brak odpowiedzi na powyższe wezwanie spowoduje, iż Sąd uzna, iż jest to skarga na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r.. Powyższe wezwanie M. M. będący pełnomocnikiem skarżącej odebrał w dniu [...] lipca 2013 r.. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi, w związku z czym Sąd przyjął, iż jest to skarga na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z regulacjami prawnymi zawartymi w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej P.p.s.a) kontrola działalności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Jest natomiast w niniejszej sprawie okolicznością bezsporną, że w dniu [...] lutego 2011 r. Minister Infrastruktury wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2008 r., a więc Minister rozpoznał wniosek skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika z dnia [...] września 2008 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jest także okolicznością bezsporną, że skarżąca, ani pozostałe strony tego postępowania nie złożyli skargi na to rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu w tych okolicznościach sprawy nie można więc stwierdzić bezczynności organu - tj. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (poprzednio Ministra Infrastruktury) z uwagi na to, iż Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy wydając decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. tj. ponad 2 lata przed tym jak skarżąca złożyła skargę na bezczynność organu do Sądu. Jeśli natomiast, czego skarżąca nie sprecyzowała na wezwanie Sądu, jej intencją jest wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie określonego wniosku o zmianę decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozowju Miast z dnia [...] stycznia 2000 r. nr [...], to należało to wyraźnie zaznaczyć i wówczas Sąd by się do tego odniósł. Wskazać przy tym należy, że jeśli takie były rzeczywiste intencje skarżącej to można było je osiągnąć również poprzez zaskarżenie decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. lub wystąpienie z kolejnym wnioskiem o zmianę decyzji z dnia [...] stycznia 2000 r.. Jednakże przy braku sprecyzowania skargi Sąd poprzestał na ocenie tego, co wynikało z rygoru zarządzenia zwartego w wezwaniu z dnia 9 lipca 2013 r. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną oddalono. O kosztach postępowania w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 223 § 2 P.p.s.a. nakazując ściągnąć od strony skarżącej kwotę 100 zł tytułem niepobranego wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie jest stały i wynosi 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło