I SAB/Wa 257/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-28
Skład orzekający: sędzia WSA Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wniósł uprzednio zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a.?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest bowiem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący M.K. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. W toku postępowania przed sądem administracyjnym ustalono, że skarżący przed złożeniem skargi nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Organ administracji również potwierdził brak wniesienia takiego zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odrzucić skargę.
M.K., pismem z dnia 2 września 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku.
W piśmie z dnia 19 października 2010 r. skarżący wskazał zaś, że przed złożeniem skargi nie wnosił zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa. Podobna informacja zawarta została w piśmie organu z dnia 14 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Podkreślić należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło