I SAB/Wa 258/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na bezczynność Ministra Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu D. G. wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. D. G. (dalej jako: "skarżący") pismem z 9 września 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Cyfryzacji (dalej jako: ,,organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia. Skarżący wyjaśnił, że w dniu 5 września 2024 r., jako doradca podatkowy złożył wniosek do Ministerstwa Cyfryzacji celem urzędowego potwierdzenia faktu, że nie miał dostępu do skrzynki ePUAP, pod adresem [...] w okresie do 22 sierpnia 2024 r. z przyczyn technicznych nieleżących po jego stronie. Skarżący wskazał, że z uwagi na brak odpowiedzi 12 listopada 2024 r. złożył wniosek zawierający prośbę o przyspieszenie załatwienia sprawy, a 17 stycznia 2025 r. wniósł ponaglenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie. Okoliczność niedysponowania dostępem do skrzynki ePUAP miała wpływ na wynik postępowania podatkowego jednego z klientów, którego skarżący reprezentował, jako pełnomocnik w sprawach podatkowych. Ponadto, doradca podatkowy z uwagi na wadliwie działający ePUAP nie mógł zapoznać się z treścią wysyłanych pism, a tym samym dochować terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wystąpienie skarżącego z 5 września 2024 r. skierowane do organu stanowiło wniosek, celem którego było uzyskanie urzędowego potwierdzenia faktu, że doradca podatkowy jako pełnomocnik nie miał dostępu do skrzynki ePUAP. W ocenie organu podjęto działania zmierzające do załatwienia wniosku skarżącego, których efektem było przekazanie przez organ w dniu 22 sierpnia 2024 r. informacji o przywróceniu dostępu do konta. Ponadto, w dniu 21 stycznia 2025 r. Dyrektor z Ministerstwa Cyfryzacji udzielił informacji zgodnie z ustalonym przez urząd stanem faktycznym sprawy i zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Organ podkreślił, że nie pozostawał w stanie bierności, lecz podejmował czynności zmierzające do merytorycznego wyjaśnienia sprawy, a następnie zakończył ją. Dodatkowo wyjaśnił, że nie mógł potwierdzić literalnej treści wskazanej przez skarżącego, tj. ,,potwierdzenia braku dostępu do skrzynki ePUAP z przyczyn technicznych, nie leżących po stronie doradcy podatkowego", ponieważ organ nie ocenia ww. kwestii, w tym kwestii winy. W przypadku logowania potwierdzonym profilem zaufanym logowanie następuje na potwierdzone konto ePUAP, czyli takie, do którego chociaż raz użytkownik zalogował się potwierdzonym profilem zaufanym. Użytkownik logował się do ePUAP kontem [...] na potwierdzone konto ePUAP [...]. Następnie użytkownik utworzył nowe konto PZ i ePUAP o loginie [...], do którego mógł logować się do momentu potwierdzenia profilu zaufanego. Użytkownik potwierdził profil zaufany, co spowodowało logowanie na potwierdzone konto [...], w związku z czym użytkownik nie miał dostępu do korespondencji, którą urząd wysyłał na konto o loginie [...]. Mając powyższe na uwadze, organ wskazał, że problem wynikał z faktu, że użytkownik utworzył dodatkowe konto ePUAP, co nie jest wskazane oraz z technicznych uwarunkowań systemu PZ i ePUAP. W ocenie organu odpowiedź Centralnego Ośrodka Informatyki działającego z upoważnienia Ministra Cyfryzacji może i powinna mieć walor dowodowy dla skarżącego w sprawach, które prowadzi jako doradca podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 t.j., powoływanej dalej jako ,,K.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił bezczynność Ministra Cyfryzacji w rozpoznaniu wniosku o wydanie zaświadczenia. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że skarżący składając do organu wniosek z 5 września 2024 r. o potwierdzenie braku dostępności do skrzynki ePUAP pod adresem [...] w okresie do 22 sierpnia 2024 r., nie wskazał precyzyjnie, że chodzi mu o wydanie zaświadczenia, a jedynie o potwierdzenie braku dostępności do skrzynki ePUAP. Ponadto zarówno we wniosku o przyspieszenie załatwienia sprawy z 12 listopada 2024 r., jak i ponagleniu z 13 stycznia 2025 r. skarżący nie zasygnalizował, że wnioskował o wydanie zaświadczenia, a ograniczał jedynie treść swojego żądania do ,,potwierdzenia braku dostępności do skrzynki ePUAP pod adresem [...] w okresie do 22 sierpnia 2024 r.". Dopiero na etapie wniesienia skargi do sądu administracyjnego skarżący określił przedmiot sprawy jako bezczynność Ministra Cyfryzacji w wydaniu zaświadczenia. W informacji udzielonej skarżącemu przez organ w dniu 21 stycznia 2025 r. potwierdzono, że dostęp do konta ePUAP [...] został przywrócony 22 sierpnia 2024 r. Już we wniosku z 5 września 2024 r. skarżący wskazał następująco: ,,Pomoc techniczna potwierdziła, że dostęp do konta ePUAP [...] został przywrócony dopiero w dniu 22 sierpnia 2024 r. (...)", a tym samym fakt braku dostępu do konta ePUAP został potwierdzony i sprawę z wniosku o potwierdzenie braku dostępności do skrzynki ePUAP uznać należało za zakończoną. Skarżący w złożonym do organu wniosku z 5 września 2024 r. wskazał, że uzyskanie urzędowego potwierdzenia wadliwości działania platformy ePUAP oznaczać będzie w myśl art. 162 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.), dalej jako ,,ordynacja podatkowa" brak winy doradcy podatkowego w niedochowaniu terminu na wniesienie odwołania od niekorzystnej decyzji organu podatkowego, co stanowi warunek do przywrócenia terminu. Jak stanowi w/w przepis w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy ocenie zastosowania art. 162 § 1 ordynacji podatkowej znaczenie powinna mieć kwestia pewnego wypośrodkowania w ocenie okoliczności stanowiących podstawę oceny wniosku o przywrócenie terminu, z uwzględnieniem stanowiska dotyczącego zapewnienia stronie drogi do obrony jej praw, które może zrealizować poprzez złożenie odwołania. W ramach tej instytucji prawodawca posługuje się konstrukcją uprawdopodobnienia, co powoduje określone konsekwencje dla oceny sytuacji. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. To środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych, co oznacza, że uprawdopodobnienie wymaga wykazania danej okoliczności w stopniu mniejszym aniżeli jej udowodnienie (zob. wyrok NSA z 18.12.2025 r., III FSK 659/24, LEX nr 4001664). Mając na uwadze, że wnosząc o przywrócenie terminu ustawodawca przewidział wymóg uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia uchybienia terminu nie sposób uznać, że wymaganą formą potwierdzenia braku dostępu do konta ePUAP jest wyłącznie zaświadczenie. W ocenie Sądu, informacje udzielone skarżącemu przez organ, a także przez Centralny Ośrodek Informatyki, który działa z upoważnienia Ministra Cyfryzacji, stanowią dokumenty urzędowe i mają walor dowodowy, a zatem powinny być wystarczające dla przedłożenia w postępowaniach, które skarżący prowadzi jako doradca podatkowy. Uwzględniając powyższe ocenić trzeba, że skarga z 9 września 2025 r. została wniesiona już po rozpoznaniu wniosku skarżącego złożonego 5 września 2024 r., a sam wniosek wniesiony był w warunkach posiadania informacji z 27 sierpnia 2024 r. w wyniku złożonej reklamacji o następującej treści: ,,Potwierdzamy, że dostęp do konta ePUAP [...] został przywrócony 22.08.2024 r., tym samym od tego dnia użytkownik ma możliwość zapoznania się z korespondencją". Brak określenia we wniosku treści żądania o wydanie zaświadczenia nie nakładało na organ obowiązku wydania takiego zaświadczenia czy wydania postanowienia o odmowie jego wydania. Skoro skarżący wniósł o potwierdzenie braku dostępności do skrzynki ePUAP, a nie jednoznacznie o wydanie zaświadczenia w tym przedmiocie to nie sposób sprawę rozpatrywać w kontekście ewentualnej bezczynności organu, co do wydania zaświadczenia, jeżeli o takie nie wystąpiono. Organ po wpływie wniosku o potwierdzenie danej okoliczności udzielił informacji zgodnie z wnioskiem. Ponadto, należy mieć na względzie uchwałę podjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w dniu 22 czerwca 2020 r. o sygn. akt II OPS 5/19 (Uchwała NSA z 22.06.2020 r., II OPS 5/19, ONSAiWSA 2020, nr 6, poz. 79), zgodnie z którą ,,wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z kolei 7 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II OPS 1/21 (Uchwała NSA z 7.03.2022 r., II OPS 1/21, ONSAiWSA 2022, nr 3, poz. 34.), zgodnie z którą ,,skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że stan przewlekłego prowadzenia postępowania, podobnie jak stan bezczynności, ustaje z chwilą rozstrzygnięcia sprawy kończącego postępowanie. Stwierdził wreszcie, że przyjęty w uchwale z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy. W ocenie Sądu, jakkolwiek uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 i z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21 nie znajdują wprost zastosowana w przedmiotowej sprawie, to argumentacja z uzasadnień prowadzi do wniosku, że skarga D. G. z 9 września 2025 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn. Nie budzi wątpliwości, że w dniu wniesienia skargi nie istniał przedmiot zaskarżenia. Skoro skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego już po załatwieniu jego wniosku, należało uznać, że skarga ta jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.