I SAB/Wa 259/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent-stażysta Agnieszka Chustecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oddala skargę. W dniu 22 grudnia 2011 r. Z. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej, położonej w W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu podniosła, że wniosek o uwłaszczenie wniosła do Zarządu Dzielnicy [...] w dniu 21 grudnia 2001 r. Skarżąca przede wszystkim podała, że informację o wszczęciu postępowania przesłano jej dopiero w czerwcu 2004 r., a w 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyznaczyło Prezydentowi W. termin dodatkowy na załatwienie sprawy do dnia 31 grudnia 2007 r. Skarżąca podniosła, że na skutek niezałatwienia sprawy przez organ nie może ubiegać się o przekształcenie na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.), ponieważ przepis ten utracił moc na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 stycznia 2010 r., K 9/08. Skarżąca wskazała, że w postępowaniu udokumentowała na wezwanie organu wszystkie okoliczności niezbędne do załatwienia sprawy, a na skutek przedłużającego się postępowania musi cały czas pokrywać opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, a na skutek upływu czasu coraz trudniej jej udowadniać uzyskane w 2000 r. dochody z tytułu najmu, których wyjaśnienia domaga się organ. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. W obszernym uzasadnieniu organ przede wszystkim podniósł, że sprawa Z. M. do tej pory nie została wyjaśniona z powodu ilości złożonych wniosków. Na dzień złożenia wniosku przez skarżącą było już zarejestrowanych 3293 wniosków, obecnie jest ich 4678, aktualnie rozpoznawane są wnioski do numeru 2600. Organ zwrócił także uwagę na częste zmiany stanu prawnego w zakresie przepisów o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i pojawiające się wątpliwości interpretacyjne przy stosowaniu tych przepisów, konieczność oczekiwania na uchwały Rady W. o wyrażeniu zgody na udzielenia osobom fizycznym bonifikaty w opłacie za przekształcenie, przerwy w toku postępowania spowodowane wnioskami skarżącej o zawieszenie postępowania, konieczność wyjaśnienia okoliczności dotyczących: dochodów uzyskanych przez skarżącą w drugim półroczu 2000 r., działalności gospodarczej prowadzonej w budynku przy ul. [...], związanych z zawartą umową najmu, inwestycji publicznych realizowanych na gruncie. Organ podał, że pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. poinformował stronę o zgromadzeniu w sprawie całego materiału dowodowego. Prezydent W. wskazał, że na skutek tego pisma skarżąca po raz trzeci wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie, a organ postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] zawiesił ponownie postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Jak wynika z akt sprawy Zarząd Dzielnicy [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], działając na podstawie art. 98 § 1 Kpa, zawiesił na wniosek Z. M. postępowanie w sprawie o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, położonej w W. przy ul. [...]. Wobec tego nie można przyjąć, że w dniu orzekania przez Sąd organ pozostawał w stanie bezczynności. Zawieszenie postępowania powoduje bowiem wstrzymanie biegu sprawy administracyjnej. Stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), a zatem skarga Z. M. była bezzasadna. Stosownie do art. 103 Kpa zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów załatwienia sprawy przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji skarga na bezczynność organu nie mogła być skuteczna. W takim stanie rzeczy służą stronie inne środki prawne. Jeżeli strona uważa, że postanowienie o zawieszeniu postępowania jest wadliwe, wówczas winna kwestionować to postanowienie poprzez wniesienie zażalenia w terminie ustawowym. Jeżeli zaś skarżąca uznaje, że zawieszenie postępowania jest już nieaktualne winna złożyć wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.