I SAB/Wa 262/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości [...] Przedsiębiorstwa [...] " [...]" w W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej Syndyka masy upadłości [...] Przedsiębiorstwa [...] " [...]" w W. kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 28 lutego 2012 r. Syndyk masy upadłości [...] Przedsiębiorstwa [...] " [...]" w W. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu [...] w W. z dnia [...] sierpnia 1996 r. nr [...] orzekającej o przekazaniu w zarząd na czas nieoznaczony polskiemu Komitetowi [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] gruntu zabudowanego o pow. [...] m² położonego w W. przy ul. [...], stanowiącego własność Skarbu Państwa, oznaczonego w ewidencji gruntów jako działki nr [...], [...], [...], [...] w obrębie [...]. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną powyższym wnioskiem. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Skoro decyzja Wojewody [...] została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę, zaś postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w jego toku wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ podjął czynności i wydał akt, których domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 – wobec zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.