I SAB/Wa 262/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Mazowieckiego Kuratora Oświaty w sprawie rozpoznania skarg dotyczących naruszeń prawa oświatowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej A. R. kwotę 100 (sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia 19 lutego 2026 r. A. R. (dalej: "skarżąca"), za pośrednictwem platformy ePUAP wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Mazowieckiego Kuratora Oświaty w sprawie rozpoznania skarg dotyczących naruszeń prawa oświatowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia wniosku o jej oddalenie w całości. Pismem z dnia 9 czerwca 2026 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 1 czerwca 2026 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Poinformował, że w przypadku, gdy skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 10 czerwca 2026 r. (vide: urzędowe poświadczenie doręczenia, k.208 akt sądowych). W odpowiedzi, skarżąca pismem z 10 czerwca 2026 r. wskazała, że skarga dotyczy bezczynności Mazowieckiego Kuratora Oświaty, bez jednoznacznego sprecyzowania wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej. A zatem w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi, nie sprecyzowała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, zwana dalej "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zawierającej braki formalne, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Z treści skargi nie wynikał jednoznacznie przedmiot zaskarżenia. Skarżąca nie wskazała dokładnie jakiego jej wniosku i w jakim dokładnie przedmiocie organ nie rozpatrzył w wyznaczonym przepisami terminie. Sąd nie ma podstaw, aby domniemywać przedmiot skargi. W tej sytuacji Sąd wezwał skarżącą pismem z dnia 9 czerwca 2026 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 17 czerwca 2026 r. Ponieważ skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej sprecyzowanie, skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu kosztów, jak w punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.