I SAB/Wa 263/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i J. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia umorzyć postępowanie sądowe, Pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. M. B. i J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Infrastruktury skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania [..] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [..] orzekającej o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość stanowiącą dotychczas własność M. B. i J. B. oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] ha, obręb nr [...] m. [..] powstałą w wyniku podziału działki nr [...] obciążoną hipotekami zwykłą i kaucyjną na rzecz P. [...]. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] zostało rozpatrzone decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r., nr [..] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał odwołanie [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. z dnia [...] czerwca 2009 r. i w dniu [..] września 2010 r. wydał decyzję nr [...] i uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [..] maja 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji . Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu odwołania [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. z dnia [...] czerwca 2009 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji w wyniku rozpoznania wniosku, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.