I SAB/Wa 263/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia sprawy postanawia odrzucić skargę Pismem z 30 marca 2022 r. Z. S. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości (dalej jako organ/minister). Postanowieniem z 13 maja 2022 r. sygn. akt I SAB/Łd 81/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznaczony jest przez art. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako ppsa). W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ale jedynie wówczas, kiedy organ miał obowiązek podjąć działanie w jednej z form określonych w art. 3 ppsa i w określonym przez prawo terminie. Ze skargi wynika, że skarżący zarzuca organowi 15 lat bezczynności w związku z niepodjęciem przez ministra działań wobec sąsiada skarżącego, którego zachowanie w ocenie skarżącego wypełnia znamiona szeregu przestępstw. Zadania wykonywane przez Ministra Sprawiedliwości, sprawującego również urząd Prokuratora Generalnego, w zakresie zwalczania przestępstw oraz ochrony praworządności określone są w art. 3 § 1 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1247). Realizacja żadnego z zadań wymienionych w powyższym przepisie nie następuje w trybie postępowania administracyjnego i nie przybiera żadnej z form określonych w art. 3 ppsa, a tylko w takim zakresie możliwe jest zaskarżenie bezczynności organu do sądu administracyjnego. Tym samym bezczynność ministra w realizacji powyższych zadań nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w postanowieniu.