I SAB/Wa 267/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. i J. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie sądowe. R. K. i J. K. w dniu 6 września 2010 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na bezczynność Prezydenta Miasta W., polegającą na braku rozpatrzenia, do chwili wniesienia skargi, wniosku skarżących z dnia 7 marca 2000 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Argumentując zasadność skargi, skarżący wskazali, że przedmiotowa sprawa toczy się przed Prezydentem m. W. od ponad 10 lat, a organ wykazuje lekceważącą postawę zarówno wobec nich, innych mieszkańców W. znajdujących się w analogicznej jak skarżący sytuacji oraz S. K. O. w W., poprzez notoryczne niedotrzymywanie zakreślanych terminów załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent m. W. poinformował Sąd, że sprawa przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności z wniosku skarżących została zakończona. W dniu [...] września 2010 r. organ wydał bowiem decyzję nr [...] o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W., przy ul. [...], ozn. w KW nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. w prawo własności, której odpis załączył do przesłanych do Sądu akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: .Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika bezspornie, że w dacie wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Jednak w dacie orzekania przez Sąd, organ w stanie tym już nie pozostawał, bowiem w dniu [...] września 2010 r. organ wydał decyzję nr [...] o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.