I SAB/Wa 267/16

WyrokWSA w Warszawie2016-07-22

Skład orzekający: Elżbieta Lenart, Dariusz Chaciński, Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeśli skarga na bezczynność została wniesiona przed upływem ustawowego terminu na załatwienie sprawy?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie dopuścił się bezczynności, jeśli skarga na bezczynność została wniesiona przed upływem ustawowego terminu na załatwienie sprawy. Wniesienie skargi w trakcie biegu terminu nie stanowi podstawy do uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet jeśli organ wydał decyzję po wniesieniu skargi.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wskazał, że organ nie wydał decyzji w ustawowym terminie. Organ w odpowiedzi na skargę poinformował, że wydał decyzję rozpatrującą wniosek skarżącego. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w trybie uroszczonym w dniu 22 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] oddala skargę. P. S. pismem z dnia 22 marca 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze podniósł, że w dniu 17 lutego 2015 r. wniósł za pośrednictwem platformy EPUAP wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...]. Do dnia składania skargi organ nie wydał jednak żadnej decyzji ani postanowienia w tej sprawie. Skarżący powołał treść art. 35 i 36 kodeksu postępowania administracyjnego wskazując, że załatwienie sprawy powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia, kiedy Kolegium otrzymało wniosek. Jednocześnie organ zobowiązany był zawiadomić strony podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wyjaśnił również, iż pismem z dnia 20 marca 2015 r. wezwał organ do zaprzestania naruszeń prawa i niezwłoczne wydanie odpowiedniego orzeczenia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. wydało decyzję nr [...], którą rozpoznało wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z dnia [...] stycznia 2015 .r nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika, że wniesienie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] poprzedziło złożenie przez skarżącego w dniu 20 marca 2015 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym został spełniony wymóg skuteczności złożenia skargi na bezczynność organu. Oceniając merytorycznie zasadność skargi należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia spraw. Jak wynika z akt sprawy skarżący P. S. pismem z dnia 17 lutego 2015 r. - wniesionym za pośrednictwem platformy EPUAP - złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu nr [...]. Z akt wynika również, że wniosek ten został rozpatrzony decyzją SKO z dnia [...] kwietnia 2015 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7). Pogląd ten jednak nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Z zestawienia wskazanych powyżej dat (tj. daty wpływu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz daty zakończenia postępowania przez organ) nie wynika, zdaniem Sądu, aby organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Dwumiesięczny termin o jakim mowa w 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) upływał bowiem w dniu 17 kwietnia 2015 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 22 marca 2015 r. - a zatem jeszcze w trakcie trwania terminu na rozpatrzenie wniosku z dnia 17 lutego 2015 r. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w zwłoce w załatwieniu sprawy wszczętej na skutek wniosku P. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczony nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy, który dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło