I SAB/Wa 268/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie z dnia [...], nr [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe. H. C. w dniu 2 września 2010 r. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, polegającą na braku rozpatrzenia, do chwili wniesienia skargi, wniosku skarżącej z dnia 3 czerwca 2008 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...].06.1952 r., nr [...] o wywłaszczenie nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] i [...] o pow. [...] m2, oznaczonej jako działka nr [...] zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w L. pod nazwą K.N. Nr hip. [...] stanowiącej własność S. G. i o przyznaniu z tytułu wywłaszczenia odszkodowania. Argumentując zasadność skargi, skarżąca wskazała, że organ pismem z dnia 20 sierpnia 2008 r. - zawiadomił skarżącą o niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. z uwagi na konieczność pozyskania materiałów archiwalnych oraz wyznaczył roczny termin załatwienia sprawy, tj. do dnia 30 września 2009 r. W/wym. termin nie zostaje jednak przez organ zachowany, zaś pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. Minister zawiadomił skarżącą, że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zapadnie do dnia 31 sierpnia 2010 r. Z uwagi na niezachowanie przez organ również i tego terminu, skarżąca wniosła skargę do Sądu na jego bezczynność, wnosząc o zobowiązanie przez Sąd Ministra Infrastruktury do wydania decyzji w terminie miesiąca. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury poinformował Sąd, że sprawa z wniosku H. C. i C. G. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...].06.1952 r., nr [...] została zakończona. W dniu [...] września 2010 r. organ wydał bowiem decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności powołanego wyżej orzeczenia, której odpis załączył do przesłanych do Sądu akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Organ wyjaśnił również, że przedłużenie postępowania administracyjnego wynikało z konieczności dokonania bardzo szczegółowej analizy archiwalnych akt wywłaszczeniowych uzyskanych w sprawie, a następnie przygotowania rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: .Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, bezsporne jest, że organ w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności, w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...].06.1952 r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanego wyżej orzeczenia zostało wszczęte w dniu 5 czerwca 2008 r., wnioskiem skarżącego o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia. Bezsporne w sprawie jest również to, że do dnia wniesienia skargi na bezczynność Ministra - organ nie zakończył tego postępowania. Powyższym naruszył obowiązujące go terminy załatwienia sprawy administracyjnej. Organy administracji publicznej obowiązane są bowiem załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie orzekania przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności, bowiem w dniu [...] września 2010 r. Minister Infrastruktury wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z dnia [...].06.1952 r., nr [...]. Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.