I SAB/Wa 268/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 r. sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku B. M. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w rejonie ulic: [...], [...] i [...] w W. ozn. hip. "[...]" dz. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 19 kwietnia 2013 r. B. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...]. W skardze podniosła, że Prezydent W. nie respektuje postanowienia Wojewody [...] a sprawa roszczeń reprywatyzacyjnych toczy się już od dwudziestu lat, ona czeka natomiast na stanowisko organów aby rozliczyć pozostałość po dekrecie Bieruta. Do skargi strona załączyła postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] uwzględniające jej zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] i wyznaczające dodatkowy termin na rozpoznanie sprawy. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Na mocy art. 1 tego dekretu grunt nieruchomości położonej przy ul. [...], przeszedł na własność gminy W, a następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy Państwowej (Dz. U. z 1950 r. Nr 14, poz. 130), stał się własnością Skarbu Państwa. Prezydent wskazał, że w sprawie niniejszej postępowanie prowadzone jest z wniosku dawnych współwłaścicieli nieruchomości położonej w rejonie ulic [...] zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Wskazał poza tym, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone ww. przepisem art. 215. W tym celu konieczne jest określenie dokładnej daty pozbawienia poprzedniego właściciela lub jego następcy prawnego faktycznej możliwości władania przedmiotową nieruchomością w związku z czym organ wystąpił do T. Sp. zo.o. o udzielenie informacji na temat sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości. Poza tym wystąpiono również do pełnomocnika stron o podanie aktualnych adresów zamieszkania pozostałych stron postępowania oraz poinformowano o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. W związku z powyższym Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. w rejonie ulic [...]. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – powoływanego dalej jako "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość ozn. hip. [...] Prezydent W. przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, Prezydent nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. O rażącym charakterze zaistniałej w sprawie bezczynności przesądził natomiast czas jaki upłynął od dnia złożenia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie oraz okres jaki upłynął od dnia wydania postanowienia przez Wojewodę [...]. Pomijając bowiem, że jak słusznie zauważyła skarżąca postępowanie w sprawie trwa już ponad dwadzieścia lat, to nawet po interwencji organu wyższego stopnia i wyznaczenia dodatkowego terminu Prezydent W. nadal nie zakończył postępowania w niniejszej sprawie. Poza tym wskazać należy, że wszelkie czynności w sprawie podejmowane były w sposób opieszały, a strony nie były informowane o przewidywanym terminie zakończenia sprawy. Jak wynika z akt sprawy nadesłanych przy odpowiedzi na skargę, pierwsza taka informacja została przesłana do pełnomocnika dopiero przy piśmie dnia 22 maja 2013 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku