I SAB/Wa 270/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Dariusz Chaciński Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 18 marca 1948 r. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości w. położonej przy dawnej ulicy [...] nr hip. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżącego A. P. kwotę 100 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. P. wniósł w dniu 28 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m. W. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 18.03.1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawa użytkowania wieczystego) do gruntu nieruchomości w. położonej przy ul. [...] hip. Nr [...], obecnie stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] położoną na obszarze Placu [...] uregulowaną w księdze wieczystej Nr [...]. Wniesienie skargi do Sądu poprzedziło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] zobowiązujące Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku w sprawie przyznania prawa użytkowania wieczystego w terminie do 30 stycznia 2010 r. Do dnia wniesienia skargi decyzji powyższej nie wydano, ani nie przekazano skarżącemu żadnej informacji o działaniach podjętych w sprawie. Z uwagi na niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez SKO w W. na dzień 30.01.2010 r. i znaczny upływ tego terminu, skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta do niezwłocznego załatwienia przedmiotowej sprawy poprzez przyznanie uprawnionym w proporcjach wynikających z udziałów spadkowych prawa wieczystego użytkowania działki lub działek wyodrębnionych z dz. ew. nr [...] stanowiących dawną nieruchomość hip. [...] bez warunków wstępnych dotyczących obowiązku zbycia nabytego prawa na rzecz Miasta W. W odpowiedzi na skargę Prezydent m. W wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż w dniu 8 października 1948 roku I. P. i S. N. złożyły wniosek w trybie art. 7 ust. 1 dekretu o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu. Zgodnie z zaświadczeniem Państwowego Biura Notarialnego w W. z dnia [...] lutego 1968 roku tytuł własności nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...] hip. nr [...] uregulowany był jawnym wpisem na rzecz J. N., S. N., I. P., H. G. w częściach równych, na podstawie wniosku z dnia 30 grudnia 1942 r. za nr [...] w/w księgi z tytułu dziedziczenia po S. N., na mocy jego testamentu własnoręcznego z dnia 26 lipca 1923 roku. Wniosek powyższy do chwili obecnej nie został rozpatrzony ostateczną decyzją administracyjną. W toku postępowania administracyjnego ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Prezydent m. W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonych w W. przy Placu [...] opisanej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] na szereg działek. W tym na dz. [...] o powierzchni [...] m2 i [...] o powierzchni [...] m2 powstałe z działki [...] stanowiącej daną działkę hip. [...]. Aktualnie przedmiotowa nieruchomość jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego otoczenia Pałacu [...] w W. przyjętym przez Radę m. W. uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Przedmiotowy teren znajduje się w strefie oznaczonej symbolem [...] (działka ewidencyjna nr [...]) oraz w strefie oznaczonej symbolem [...] (działka ewidencyjna nr [...]). Dla strefy [...] jako znaczenie podstawowe ustalono komunikację pieszą (plac miejski przeznaczony dla ruchu pieszego oraz jako miejsce organizacji imprez masowych). Jako przeznaczenie uzupełniające ustalono usługi (sezonowe ogródki gastronomiczne i parking podziemny. Dla strefy [...] jako przeznaczenie podstawowe ustalono usługi z zakresu: handlu detalicznego, biur, administracji i gastronomii, obsługi finansowej, kultury, wystawiennictwa, obsługi turystycznej, hotelarstwa, usług pocztowych itp. Jako przeznaczenie uzupełniające ustalono lokalizację obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej [...] m2 oraz parking podziemny. W toku postępowania ustalono również strony postępowania na podstawie załączonych do akt dokumentów stwierdzających następstwo prawne po dawnych współwłaścicielkach przedmiotowego gruntu. Reasumując organ stwierdził, iż wykonał w toku postępowania szereg czynności mających na celu wszechstronne wyjaśnienie sprawy i dlatego nie pozostaje w bezczynności oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 Kpa) jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 Kpa). Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa). Pod pojęciem "załatwienie sprawy" trzeba przy tym rozumieć wydanie w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego lub decyzji o umorzeniu postępowania. W myśl art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 Kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, albo – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w ustawowym terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że bezspornym jest, iż Prezydent m. W. niezależnie od przyczyn pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 18.03.1948 r. poprzedników prawnych skarżącego o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości w. Pomimo wyznaczenia organowi przez SKO w W. terminu załatwienia sprawy na dzień 30.01.2010 r. oraz zebrania w całości materiału dokumentacyjnego, organ do dnia wniesienia skargi, sprawy nie załatwił merytorycznie. Z zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika, że decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości z dnia [...].08.2009 r. nr [...] stała się prawomocną w dniu [...].09.2009 r., został także wykonany już w 2008 r. operat szacunkowy, natomiast organ nie poinformował skarżącego dlaczego nadal nie załatwiał sprawy. W ocenie Sądu postępowanie organu w przedmiotowej sprawie uzasadnia przyjęcie, że organ jest w bezczynności, ponieważ pomimo upływu terminów na załatwienie sprawy określonych w art. 35 § 1 i § 3 oraz art. 12 § 1 Kpa oraz wyznaczonego przez SKO w W. nie załatwił analizowanej sprawy merytorycznie poprzez wydanie decyzji. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.