I SAB/Wa 273/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości o powierzchni [...] ha z całej nieruchomości o powierzchni [...] ha położonej w G. przy ul. [...], oznaczonej jako parcele nr [...], [...] i [...] zapisanej w KW nr [...] stanowiącej własność M. L. postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego H. B. kwotę 340 złotych (słownie: trzysta czterdzieści) tytułem kosztów postępowania sądowego. H. B. reprezentowana przez radcę prawnego R. S. w dniu 6 września 2010 r. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury, polegającą na braku rozpatrzenia, do chwili wniesienia skargi, wniosku skarżącej z dnia 18 sierpnia 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości o powierzchni [...] ha z całej nieruchomości o powierzchni [...] ha położonej w G. przy ul. [...], oznaczonej jako parcele nr [...],[...] i [...] zapisanej w KW nr [...] stanowiącej własność M. L. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury poinformował Sąd, że sprawa z wniosku H. B. o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] – w części dotyczącej wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości została zakończona. W dniu [...] października 2010 r. organ wydał bowiem decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności wymienionych wyżej decyzji z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] – w części dotyczącej wywłaszczenia wymienionej wyżej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: .Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, bezsporne jest, że organ w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G.z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia części nieruchomości położonej w G. przy ul. [...]. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie orzekania przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności, bowiem w dniu [...] października 2010 r. Minister Infrastruktury wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1968 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] lutego 1968 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości . Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe, bowiem Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie pozostaje już w bezczynności. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.