I SAB/Wa 273/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu T. P. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. (uzupełnionym pismami z dnia 20 czerwca 2017 r. i z dnia 26 lipca 2017 r.) T. P., reprezentowany przez adwokata J. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.[...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. nr [...]. Skarżący wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 528/12 zobowiązał Prezydenta m. [...] do rozpoznania opisanego na wstępie wniosku odszkodowawczego, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Następnie Prezydent m. [...] decyzją z dnia [...] marca 2015 r., [...], ustalił odszkodowanie za 25 % przedmiotowego gruntu, a decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], ustalił odszkodowanie za kolejne 25 % gruntu. Zatem do rozpoznania pozostaje jeszcze wniosek w zakresie odszkodowania za 50 % ww. nieruchomości. Wobec czego skarżący wskazał, że niniejsza skarga na bezczynność organu dotyczy wniosku z dnia 3 października 2011 r. w części dotychczas nierozpoznanej, tj. odszkodowania za 50 % gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...], hip. nr [...], o pow. 888 m², wchodzącego w skład części działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], stanowiącego własność m. [...] opisanej w księdze wieczystej [...] oraz dotyczącej odszkodowania za grunt nieruchomości położonej przy ul. [...], hip. Nr 1[...], o pow. 147 m² z obrębu [...], stanowiącego własność m. [...] opisanej w księdze wieczystej [...]. Zdaniem skarżącego w sprawie pomimo zobowiązania organu powołanym wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r. do rozpoznania opisanego wniosku odszkodowawczego, nie zachodzi jednak powaga rzeczy osądzonej. Inny jest bowiem przedmiot tych skarg. Skarga niniejsza dotyczy bezczynności Prezydenta m. [...], która nastąpiła już po wydaniu przez organ wskazanych wyżej decyzji z [...] marca 2015 r. i z dnia [...] sierpnia 2015 r., gdyż organ ustalił łącznie odszkodowanie za 50 % gruntu więc wadliwie wykonał wyrok z dnia 12 kwietnia 2013 r., gdyż orzeczenie to zobowiązywało do rozpoznania wniosku z dnia 3 października 2011 r. dotyczącego całej nieruchomości a nie tylko jej połowy. Zatem inny jest stan faktyczny sprawy i treść Sygn. akt I SAB/Wa 273/17 praw i obowiązków stron postępowania, bowiem obecnie Prezydent m. [...] nie rozpoznał wniosku odszkodowawczego w zakresie 50 % przedmiotowej nieruchomości, a nie jej całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powyższy przepis jako podstawę odrzucenia skargi wskazuje, m.in. stan powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Określenie to zdefiniować należy jako moc prawną prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy, wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, wykluczającą ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy (por. B. Dauter [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Warszawa 2013). Z treści art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wynika ponadto, że powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej jest natomiast to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi bowiem podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest, iż sprawa ta zainicjowana została skargą T. P. na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 3 października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. nr [...]. Wobec powyższego Sąd zauważa, że w dniu 12 kwietnia 2013 r. wyrokiem o sygn. akt I I SAB/Wa 528/12 zobowiązał Prezydenta m. [...] do rozpoznania wniosku z dnia 3 października 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 31 maja 2013 r. Jak wskazano powyżej, z powagą rzeczy osądzonej mamy do czynienia wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość Sygn. akt I SA/Wa 273/17 podmiotowa (tożsamość stron). Bez wątpienia w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa, gdyż obie skargi dotyczą bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego wniosku z 3 października 20111 r. Nie ma zatem wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, bowiem skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2013 r. wniósł T. P., a zatem ta sama osoba, która złożyła skargę w niniejszej sprawie. Powyższe, w ocenie Sądu przemawia za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 12 kwietnia 2013 r. korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność Prezydenta m. [...] w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku odszkodowawczego jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Prawnie niemożliwym jest bowiem ponowne wydanie w tej sytuacji przez Sąd orzeczenia pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej przedmiotowo sprawie. Okoliczność powyższa stanowi negatywną przesłankę do skutecznego wniesienia kolejnej skargi T. P. na bezczynność Prezydenta m. [...] dotyczącą nierozpoznania opisanego wniosku odszkodowawczego z dnia 3 października 2011 r. Na marginesie wskazać należy, że skarżącemu, w celu ponaglenia organu do załatwienia sprawy, przysługiwała skarga na niewykonanie powołanego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia