I SAB/Wa 277/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na przewlekłość Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. M. na przewlekłość Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium [...] Rady [...] w K. z dnia [...] kwietnia 1964 r., nr [...] zatwierdzonej przez Komisję ds. [...] przy Ministrze Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] września 1964 r., nr [...]. Z uzasadnienia skargi wynika, że wniosek o stwierdzenie nieważności ww. rozstrzygnięć został przesłany przez Wojewodę [...] według właściwości Ministrowi Infrastruktury (obecnie Ministrowi Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej) przy piśmie z dnia [...] lipca 2011 r. Minister w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że sprawa z wniosku z dnia [...] lipca 2011 r. została zakończona decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...]. Do akt sprawy została dołączona wskazana przez organ decyzja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na przewlekłość, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez ten Sąd – Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał w dniu [...] lipca 2012 r. decyzję nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Komisji [...] ds. [...] przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 1964 r., nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium [...] Rady [...]w K. z dnia [...] kwietnia 1964 r., nr [...]. Okoliczność ta powoduje, że niniejsza skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.