I SAB/Wa 278/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Anna Wesołowska Protokolant specjalista Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia oddala skargę. P. S. pismem z [...] czerwca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z [...] kwietnia 2015 r. skarżący wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...]wskazując, że "treść i wykładnia decyzji jest niezrozumiała i niejasna, wzbudza wątpliwości". Pismem z [...] czerwca 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie wniosku z [...]kwietnia 2015 r. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie rozpoznania ww. wniosku. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ, mimo upływu terminów wskazanych w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: K.p.a.), nie rozpoznał ww. wniosku. Wobec powyższego, skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny za naruszenie art. 35 i art. 36 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. pełnomocnik organu podniósł, iż w dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżący złożył do Prezydenta [...] wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...], a w dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżący skierował ten sam wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] załączając do niego swój wniosek z [...] kwietnia 2015 r. skierowany do Prezydenta [...]. Pełnomocnik organu wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], Prezydent [...]rozpoznał wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...]. I złożył do akt sądowych ww. pisma skarżącego oraz postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekle prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaś w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Jak jednak wynika z dokumentów złożonych przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r., w dniu [...] kwietnia 2015 r. skarżący złożył do Prezydenta [...]wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...]z [...] czerwca 2014 r. nr [...], a dzień później, to jest w dniu [...] kwietnia 2015 r. skierował ten sam wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Przy czym, do wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. skierowanego do Kolegium skarżący załączył skierowany przez niego w dniu [...] kwietnia 2015 r. wniosek do Prezydenta [...]. Ponadto, z ww. dokumentów wynika, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], Prezydent [...] rozpoznał wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż złożony w dniu [...] kwietnia 2015 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezydenta [...], do którego skarżący załączył ten sam wniosek skierowany w dniu [...] kwietnia 2015 r. do Prezydenta [...] miał charakter pisma informacyjnego, którym skarżący poinfomował Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] o skierowaniu przez niego do Prezydenta [...] w dniu [...] kwietnia 2016 r. wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z [...] czerwca 2014 r., nr [...]. W tej sytuacji brak było podstaw do uznania, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z [...] kwietnia 2016 r. W konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku nie mogła zostać uwzględniona. Z podanych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.