I SAB/Wa 279/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P., M. P. i M. M. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury solidarnie na rzecz skarżących A. P., M. P. i M. M. kwotę 240 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 10 września 2010 r. skarżący A. P., M. P. i M. M. wnieśli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] listopada 1973 r. nr [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem nieruchomości położonej w G., zapisanej w KW [...], oznaczonej katastralnie jako parcele nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z akt sprawy administracyjnej wynika, że Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną powyższym wnioskiem. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, LEX nr 54517). Skoro decyzja Ministra Infrastruktury została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Skarżącym przysługuje od organu zwrot poniesionych kosztów, ale wyłącznie kosztów spełniających kryteria określone w art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Skarżący mogli uzyskać ze Skarbu Państwa zwrot uiszczonego wpisu w wypadku cofnięcia skargi, co wynika z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Czynność ta nie została podjęta, a wobec tego uiszczony w tej sprawie wpis od skargi nie mógł być uwzględniony przy wyliczeniu kosztów należnych skarżącym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1987 r., IV CR 309/07, niepubl.) Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 w związku z art. 200, art. 202 § 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.