I SAB/Wa 281/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. z siedzibą w Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w rozpatrzeniu wniosku z dnia 31 maja 2010 r. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w Z., gmina kat. K., objętej [...], stanowiącej własność T.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuj: Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę zainicjowaną powyższym wnioskiem. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Skoro decyzja Ministra Infrastruktury została wydana po wpłynięciu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, uznać należy, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności, a zatem postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem organ podjął czynności i wydał akt, których domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 205 § 2 w zw. z art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd nie uwzględnił kwoty uiszczonego wpisy, gdyż skarżąca, pomimo wydania decyzji, nie cofnęła skargi, co stwarzałoby podstawę do zwrotu opłaty na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niepodjęcie tej czynności oznacza, iż kwota uiszczonego wpisu nie jest kosztem niezbędnym w rozumieniu art. 205 § 2 wymienionej ustawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1987 r., IV Cr 309/87, niepubl.)