I SAB/Wa 289/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. –kuratora dla nieobecnej R.N. reprezentowanej przez kuratora na bezczynność Prezydenta [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] kwietnia 2016 r. R.R.-kurator dla nieobecnej R.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie: "1) wydania postanowienia dotyczącego zaliczki na poczet wynagrodzenia kuratora, 2) wydania dalszych postanowień i decyzji co do prowadzenia powyższej sprawy". Wyżej wymieniony został ustanowiony kuratorem nieznanej z miejsca pobytu R.N. postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z [...] czerwca 2015 r. [...], celem reprezentowania jej interesów w postepowaniu o przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...]. W motywach skargi podnosił argument, iż w dniu [...] lipca 2015 r. wniósł o przyznanie zaliczki na poczet wydatków kuratora oraz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, który to wniosek nie został rozpoznany. Podnosił również argumentację o niewydaniu w sprawie decyzji, mimo przekroczenia terminów z art. 35 § 1 - 3 k.p.a. Wobec takiej treści skargi, jak też wątpliwości, czy przed jej wniesieniem wyczerpany został tryb kwestionowania bezczynności organu przewidziany w art. 37 k.p.a. (w skardze wskazywano jedynie na wezwanie Prezydenta [...] skutków naruszenia prawa), w wykonaniu zarządzenia z 31 maja 2017 r. wezwano R.R., do sprecyzowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przedmiotu zaskarżenia, jak też wykazania, czy przed jej wniesieniem wyczerpał tryb z art. 37 k.p.a., a jeśli tak do złożenia odpisu zażalenia o którym mowa w tym przepisie. Wezwanie to zostało doręczone wyżej wymienionemu w dniu 13 czerwca 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 13) i do chwili obecnej pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego Sygn. akt I SAB/Wa 289/17 prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Brak precyzyjnego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który o ile nie zostanie usunięty w wyznaczonym przez Sad terminie, uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia został oznaczony w ten sposób, że z jednej strony może być interpretowany jako dotyczący stanu zwłoki przy rozpoznawaniu przez Prezydenta [...] zgłoszonego przez kuratora żądania ustalenia należnej mu zaliczki na poczet jego wynagrodzenia, z drugiej zaś jako stanu zwłoki ww. organu przy załatwieniem sprawy administracyjnej, w której nieznana z miejsca pobytu R.N. (reprezentowana przez kuratora) ma status strony. Przy tak zredagowanej skardze, bez uprzedniego wyjaśniania faktycznego przedmiotu zaskarżenia, nie sposób wiec nawet ustalić od kogo ona w rzeczywistości pochodzi. A więc, czy jest własną skargą R.R. – wniesioną w celu ochronie jego interesów przed zwłoką w rozpoznaniu żądania przyznania mu jako kuratorowi zaliczki na poczet przysługującego mu wynagrodzenia, czy też stanowi skargę R.N. reprezentowanej jednie przez wyżej wymienionego, na bezczynność organu przy załatwianiu co do istoty sprawy odszkodowawczej, w której występuje ona w charakterze strony. Względnie, czy są to obydwie te skargi, tyle że zredagowane w jednym piśmie. To zaś wyklucza uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu W związku z czym, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., w wykonaniu zarządzenia z 31 maja 2017 r. wyżej wymieniony wezwany został do sprecyzowania owego przedmiotu, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to, jak wskazano w części historycznej niniejszego uzasadnienia, pozostało bez reakcji wnoszącego skargę. Skoro zatem w wyznaczonym terminie nie uzupełnił on braków formalnych skargi, jak też w ogóle nie zareagował na wezwanie Sądu, to wniesiona przezeń skarga podlegać musi odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.