I SAB/Wa 29/13

WyrokWSA w Warszawie2013-10-24

Skład orzekający: Jolanta Dargas, Emilia Lewandowska, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest zasadna, jeśli organ wydał decyzję w sprawie przed rozpoznaniem skargi przez sąd?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie jest zasadna, jeśli organ wydał decyzję w sprawie przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Wydanie decyzji przez organ przed rozpoznaniem skargi przez sąd wyłącza możliwość uwzględnienia takiej skargi, nawet jeśli decyzja została podjęta z naruszeniem ustawowego terminu.
Stan faktyczny
Skarżący W. J. złożył skargę na bezczynność Prezydenta W. oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Skarżący wskazał na długotrwałość postępowania i poniesione straty finansowe. Prezydent W. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując na wydanie decyzji w sprawie. Sąd ustalił, że decyzja została wydana i stała się ostateczna przed rozpoznaniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. ze skargi W. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania oddala skargę. I SAB/Wa 29/13 UZASADNIENIE W skardze z dnia 19 czerwca 2012r. , sprecyzowanej w piśmie procesowym , W. J. domagał się stwierdzenia przez Sąd przewlekłości postępowania w sprawie prowadzonej z jego wniosku przez Prezydenta W. , o przekształcenie przysługującego mu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] , w prawo własności. W kolejnym piśmie skarżący wskazał , że " urząd jest winien bezczynności od 7. 10. 2007 r. do 15. 06.2011 r. to jest 3 lata 7 miesięcy 7 dni oraz przewlekłości od 15. 06. 2011 r. do 10. 01. 2012 r. to jest 6 miesięcy 25 dni, gdyż pomimo nakazanego przez SKO terminu dokonania uwłaszczenia do dn. 31. 08. 2011 r. nie wydał decyzji w sprawie. Podkreślił ponadto , że powyższe naraziło go na straty finansowe w wysokości 1644 zł. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu organ wskazał , że decyzja w sprawie została wydana [...].01.2012r. W dniu 31.01.212r. decyzja ta stała się ostateczna. W toku postępowania Sąd ustalił , że w trakcie toczącego się postępowania z wniosku W. J. o przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości przy ul. [...], skarżący w dniu 1 czerwca 2011 r. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W.. W wyniku jej rozpoznania Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania wniosku W. J. w terminie do dnia 31.08.2011 r. W dniu 26.07.2011r. został sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy z określeniem wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości do celów przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W dniu 7.09.2011r. W. J. zwrócił się do organu o dokonanie ponownej wycenę nieruchomości w związku z jego zastrzeżeniami do wcześniejszej wyceny. W konsekwencji rzeczoznawca majątkowy w dniu [...].09.2011r. wykonał kolejny operat szacunkowy do celów dokonania przekształcenia. W dniu 28.09.2011r. W. J. został zawiadomiony, o nowej wysokości opłaty za przekształcenie ustalonej w wyniku ponownego określenia wartości rynkowej nieruchomości do celów przekształcenia. W dniu [...].01.2012r. została wydana decyzja nr [...] o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Decyzja stała się ostateczna w dniu 31.01.2012r. W dniu 25.01.2012r. W. J. wystąpił o zmianę ww. decyzji wnosząc o zastosowanie bonifikaty wynikającej z tytułu, iż działka znajduje się w wykazie gminnej ewidencji zabytków m. W., jednocześnie wniósł o odliczenie kwot "nadpłaconych" w latach 2009-2011 za użytkowanie wieczyste gruntu, wobec pozostałej kwoty wystąpił o rozłożenie na 12 miesięcznych rat. Decyzją nr [...] z dnia [...].02.2012 Zarząd Dzielnicy [...], działając na zasadzie art. 155 kpa. zmienił decyzję nr [...] z dnia [...].01.2012 o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...], w ten sposób, że ustalił, iż należna opłata z tytułu przekształcenia w wysokości 7 868,00 zł. płatna będzię w 12 miesięcznych ratach. Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. J.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją [...] z dnia [...].03.2012r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując że wydając zaskarżone decyzje organ wykroczył poza wniosek, a tym samym poza zgodę strony. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zaleciło aby organ pierwszej instancji ponownie przeanalizował, czy występują przesłanki do zmiany decyzji zgodnie z wolą skarżącego. Realizując zalecenia Kolegium, organ decyzją Nr [...] z dnia [...].05.2012 odmówił zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...].01.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa). Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Takie brzmienie, powyższy przepis, uzyskał z dniem 17 maja 2011 r. w wyniku jego nowelizacji dokonanej ustawą z 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz. 173). Konstrukcja tego przepisu wyróżnia dwie odrębne od siebie instytucje, a mianowicie skargę na bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania. Podkreślić należy, iż w poprzednim stanie prawnym w orzecznictwie sądów administracyjnych bezczynność organu była utożsamiana zarówno z niepodjęciem w ustalonym terminie przez organ żadnych czynności w sprawie, jak i z nie zakończeniem w terminie postępowania mimo podejmowania czynności w postępowaniu. Obecnie, od nowelizacji ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje czynności, bądź podejmuje je, ale przekracza termin załatwienia sprawy, nie wykonując obowiązku zawiadomienia strony. Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny, w którym wykonywane są czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywane czynności są pozorne powodujące, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70) ewentualnie, w którym następuje mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str.238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Analiza powyższego prowadzi do stwierdzenia, że pojęcie przewlekłości postępowania jest pojęciem szerszym aniżeli bezczynność. Podkreślenia wymaga , że z przepisu art.149 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania wyłącza możliwość uwzględnienia takiej skargi, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem ustawowego terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym nie jest możliwe skuteczne złożenie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania po dacie wydania decyzji w sprawie . Skoro zatem w dacie złożenia skargi postępowanie administracyjne zakończone zostało wydaniem przez Prezydenta W. decyzji , która zapadła w dniu [...].01.2012r. , to ocenić należało, że skarga nie jest zasadna. Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło