I SAB/Wa 290/10

WyrokWSA w Warszawie2011-01-12

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Emilia Lewandowska, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, jeśli pomimo upływu terminów określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego oraz terminów wyznaczonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, sprawa nie została merytorycznie załatwiona?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w dodatkowym terminie wyznaczonym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. W sytuacji, gdy organ przekroczył te terminy, a sprawa nie została merytorycznie rozpoznana, sąd zobowiązuje organ do załatwienia sprawy w określonym terminie.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Prezydenta miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości. Wniosek dotyczył nieruchomości objętej działaniem dekretu z 1945 r. Po stwierdzeniu nieważności orzeczenia odmawiającego prawa własności czasowej, organ odmówił ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, jednak decyzja ta została uchylona przez SKO, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Pomimo wyznaczenia przez SKO terminu do załatwienia sprawy, organ nie rozpoznał jej merytorycznie, co doprowadziło do złożenia skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązał Prezydenta miasta do rozpoznania wniosku skarżących o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz zasądził od Prezydenta miasta na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi H. P., R. P. i A. D. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku H. P., R. P. i A. D. o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] nr hip [...] - w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących H. P., R. P. i A. D. solidarnie kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący H. P., R. P. i A. D. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej hipotecznie nr [...], wnosząc o zobowiązanie Prezydenta [...] W. do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi wskazano, że nieruchomość położona przy ul. [...], oznaczona hipotecznie nr [...], objęta była działaniem dekretu z 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze w m.st. Warszawy (Dz. U. nr 50, poz. 279). Wniosek w trybie art. 7 tego dekretu został złożony w przewidzianym ustawowo terminie. Orzeczeniem administracyjnym z [...] kwietnia 1953 roku Prezydium Rady Narodowej W. odmówiło byłym właścicielom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...]. Decyzją z [...] czerwca 2001 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w części dotyczącej działki nr [...] z obrębu [...]. W rezultacie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej powstał stan prawny, w którym wymieniony wniosek do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany. Decyzją z [...] sierpnia 2005 r., nr [...], Prezydent W. odmówił skarżącym ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] stycznia 2006 r., nr [...], uchyliło decyzję z [...] sierpnia 2005 r. oraz przekazało sprawę do rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Pismem z 31 sierpnia 2007 r. skarżący złożyli zażalenie na bezczynność Prezydenta W. Postanowieniem z [...] lipca 2009 r. nr [...], wydanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zażalenie zostało uwzględnione, a Prezydent W. zobowiązany został do załatwienia sprawy w terminie do 30 września 2009 r. Skarżący wskazali, że ostatnią czynnością jaką organ podjął w sprawie było skierowanie pisma z 28 października 2009 r., nr [...], do pełnomocnika skarżących o nadesłanie do akt sprawy odpisów postanowień Sądu o stwierdzeniu nabycia praw do spadku. W przedmiotowym piśmie poinformowano również o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości do granic hipotek: [...]. Do chwili obecnej sprawa nie została merytorycznie rozpoznana – termin wyznaczony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie został przez Prezydenta W. dotrzymany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie i wskazał, że w toku postępowania administracyjnego ostateczną decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. Prezydent W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w W. przy [...] opisanej jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] szereg działek nr [...]. Ponadto Prezydent W. ostateczną decyzją nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] opisanej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] na działki nr [...]. Organ wskazał, że wykonał w toku postępowania szereg czynności mających na celu wszechstronne wyjaśnienie sprawy i nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.). W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że organ administracji publicznej zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie w zgodzie ze standardami wskazanymi w powołanych wyżej przepisach. Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek nie załatwienia sprawy w terminie, a więc istnieje stan pozostawania przez organ w bezczynności. Organ pozostaje zatem w bezczynności, w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Organ rozpoznając wniosek skarżących przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Postanowieniem z [...] lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpoznania zażalenia złożonego przez pełnomocnika skarżących na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nie rozpatrzenia wniosku dekretowego, zobowiązało organ I instancji do rozpoznania sprawy w terminie do 30 września 2009 r. Termin ten nie został przez organ zachowany. Wprawdzie decyzjami nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. Prezydent W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości stanowiących działki nr [...], jednakże pomimo, że decyzje te stały się ostateczne [...] września 2009 r. sprawa do dnia orzekania przez Sąd nie została załatwiona. Nie można nie dostrzec, że decyzją z [...] czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta W. z [...] sierpnia 2005 r. o odmowie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz skarżących. Od stycznia 2006 r. upłynęło wystarczająco dużo czasu, aby organ mógł zgromadzić materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji w niniejszej sprawie. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 149 i art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło