I SAB/Wa 293/09
WyrokWSA w Warszawie2010-02-04
Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Jolanta Dargas, Gabriela Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli sprawa została już prawomocnie osądzona w przedmiocie bezczynności organu i wydano wyrok zobowiązujący do działania?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu, jeśli sprawa dotycząca bezczynności została już prawomocnie osądzona. W takiej sytuacji dalsze postępowanie w przedmiocie bezczynności prowadziłoby do nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 3 PPSA. Stronie służy skarga na niewykonanie wyroku, a nie ponowna skarga na bezczynność.Stan faktyczny
L. K. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie ustalenia i przyznania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Pomimo wcześniejszych postępowań, w tym wyroków sądów administracyjnych zobowiązujących organ do działania i nakładających grzywnę, Prezydent W. nadal nie wydał decyzji. Skarżąca domagała się zobowiązania organu do załatwienia sprawy.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Gabriela Nowak Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2010 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za wywłaszczenie nieruchomości oddala skargę.
W dniu 3 listopada 2009 r. L. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. podnosząc, że organ ten nie załatwił w terminie określonym w art. 35 k.p.a. sprawy z wniosku o ustalenie i przyznanie odszkodowania za pozbawienie prawa własności gruntu o pow. [...] m 2, stanowiącego część nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], na podstawie decyzji Naczelnika [...] W. z dnia [...] grudnia 1979 r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Prezydenta W. do załatwienia sprawy w terminie 14 dni przedstawiając w uzasadnieniu następujący stan sprawy:
Skarżąca w dniu 11 marca 2005 r. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania za pozbawienie prawa własności części opisanej nieruchomości w związku ze stwierdzeniem przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] nieważności decyzji wywłaszczeniowej w części dotyczącej odszkodowania za grunt. Prezydent nie wydał w tej sprawie decyzji, ani nie poinformował o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie, nie wskazał też terminu załatwienia sprawy. Wobec tego skarżąca złożyła do Wojewody [...] zażalenie, które zostało uwzględnione postanowieniem z [...] września 2005 r. poprzez wyznaczenie Prezydentowi terminu do wydania stosownego rozstrzygnięcia w terminie do 30 września 2005 r. Prezydent W. postanowieniem z [...] października 2005 r. zawiesił postępowanie w sprawie, które następnie zostało uchylone postanowieniem Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. I SAB/Wa 151/06 uwzględnił skargę L. K. na bezczynność i zobowiązał Prezydenta W. do wydania decyzji w sprawie w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku.
W związku z niewydaniem decyzji w terminie określonym przez Sąd, skarżąca wezwała w dniu 18 czerwca 2007 r. Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia, a następnie wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niezałatwienie sprawy i z wnioskiem o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 grudnia 2007 r. sygn. I S.A./Wa 1524/07 uwzględnił skargę i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł.
Wojewoda [...] postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. uwzględnił zażalenie skarżącej i uchylił postanowienie Prezydenta W. z [...] września 2007 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie odszkodowania.
Przy piśmie z 11 marca 2009 r. Wojewoda [...] przekazał akta sprawy Prezydentowi W., po czym w dniu 23 marca 2009 r. skarżąca została poinformowana o konieczności zlecenia nowego operatu szacunkowego oraz że sprawa zostanie załatwiona do końca IV kwartału 2009 r.
W dniu 8 kwietnia 2009 r. skarżąca wystąpiła do Prezydenta W. ze skargą na przewlekłość postępowania w tej sprawie, która została potraktowana jako zażalenie na bezczynność i przekazana Wojewodzie [...]. Wojewoda postanowieniem z [...] lipca 2009 r. wyznaczył Prezydentowi dodatkowy termin załatwienia sprawy do 30 września 2009 r.
Prezydent W. pomimo zebrania materiału dowodowego oraz upływu terminu wyznaczonego przez Wojewodę do dnia wniesienia skargi do Sądu nie wydał decyzji w spawie ustalenia i przyznania odszkodowania.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wyjaśnił przyczyny niewzałatwienia sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu.
Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie w oparciu o cytowany przepis wydany został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I SAB/Wa 151/06 zobowiązujący Prezydenta W. do wydania orzeczenia w sprawie z wniosku L. K. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczony grunt położony w W. przy ul. [...] – w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu organowi akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Wyrok ten jest prawomocny (art. 168 § 1 ustawy), a to oznacza, że zgodnie z art. 170 powołanej ustawy wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy.
Oddalając skargę Sąd miał też na uwadze treść art. 183 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że nieważność postępowania zachodzi, jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka już prawomocnie osądzona. W tej sprawie mamy do czynienia z sytuacją określoną w tym przepisie. Sprawa ze skargi na bezczynność Prezydenta W. prawomocnie osądzona. Organ jest zobowiązany do wydania orzeczenia w sprawie z wniosku L. K. o ustalenie i wypłatę odszkodowania. Oznacza to, że wydanie kolejnego wyroku w tym przedmiocie, mimo stwierdzonego niewykonania wyroku Sądu z dnia 1 lutego 2007 r., powodowałoby nieważność postępowania, o czym stanowi powołany wyżej art. 183 § 2 pkt 3 ustawy.
W przedstawionej sprawie skarżącej służyła skarga na niewykonanie wyroku i tę możliwość skarżąca wykorzystała Powołując się na ten wyrok L. K. wniosła skargę na jego niewykonanie przez Prezydenta W. i o wymierzenie organowi grzywny. Sąd wyrokiem z 3 grudnia 2007 r. sygn. I S.A./Wa 1524/07 uwzględnił skargę i wymierzył Prezydentowi W. grzywnę.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło