I SAB/Wa 293/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skarg Z. N., A. W., J. W. i A. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w Mieście W. z dnia [...] września 1953 r., nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Z. N. i A. W. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz J. W. i A. W. kwotę po 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. N., A. W., J. W. i A. W. pismami z dnia [...] lipca 2011 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w Mieście W. z dnia [...] września 1953 r., nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy kwestionowanym orzeczeniem z dnia [...] września 1953 r. odmówiono dotychczasowej właścicielce – R. H. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. O., oznaczonego nr hip. [...]. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżący wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o stwierdzenie nieważności powyższego orzeczenia, jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. organ wystąpił do Prezydenta Miasta W. o nadesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości, które wpłynęły do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu [...] listopada 2010 r. W dniu [...] grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżących wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania nadzorczego oraz zobowiązał użytkowników wieczystych działki nr [...] (w skład której obecnie wchodzi dz. nr [...]) do nadesłania dokumentów potwierdzających ich prawo do nieruchomości, natomiast Prezydenta Miasta W. do uzupełnienia akt sprawy. Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy zakończonej kwestionowanym orzeczeniem administracyjnym, a ponadto zwrócił się o udzielenie informacji dotyczących zmian w kręgu osób, którym przysługuje przymiot strony. W skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargach skarżący wskazali, że w niniejszej sprawie postępowanie toczy się od ponad roku i pomimo wystosowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ nie wydał decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w sprawie podejmował szereg czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Ponadto w dniu [...] lipca 2011 r. otrzymał informację, że jedna ze stron zmarła. Po ustaleniu spadkobiercy koniecznym było z kolei zapewnienie mu udziału w sprawie i zawiadomienie o toczącym się postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] od dnia [...] kwietnia 2010 r., kiedy wpłynął do organu wniosek skarżących, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego z dnia [...] września 1953 r. Zważyć przy tym należy, że o nadesłanie akt sprawy organ wystąpił do Prezydenta Miasta W. dopiero w dniu [...] lipca 2010 r., a zatem po trzech miesiącach od wpływu ww. wniosku. Z kolei po otrzymaniu w dniu [...] listopada 2010 r. akt przedmiotowej sprawy pierwsze czynności, a mianowicie wystosowanie do stron zawiadomienia o toczącym się postępowaniu, podjęto dopiero w dniu [...] stycznia 2011 r. Wskazać ponadto należy, że w myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Natomiast w przedmiotowej sprawie do dnia wniesienia skargi organ nie wystosował do stron postępowania żadnego pisma informującego o przewidywanym terminie zakończenia sprawy. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego z dnia [...] września 1953 r. uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, choć naganna, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Akta sprawy organ otrzymał bowiem w listopadzie 2010 r., a tym samym dopiero wtedy mógł podjąć czynności zmierzające do ustalenia kręgu stron postępowania i merytorycznego zakończenia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.