I SAB/Wa 293/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania stanowiska na piśmie postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 2 marca 2017 r. T. G. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "nienależyte wykonywanie (przez Prezydenta [...]) obowiązków służbowych przez brak/niewydanie stanowiska na piśmie do złożonych przez nią pism", co narusza jej interes prawny i dobra osobiste. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W skardze skarżąca podała jedynie daty pism kierowanych kolejno do organu. Z nadesłanych akt sprawy wynika, że skarżąca zwracała się do Prezydenta [...] kierując do tego organu następujące wnioski: 1. pismem z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa przez Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej wobec niewydania stanowiska urzędowego na piśmie w ciągu 30 dni, 2. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie stanowiska służbowego na piśmie, 3. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na to, że w Centrum Pomocy Społecznej "nie wydano jej skutecznie/faktycznie do ręki korespondencji na bieżąco"; 4. pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa przez urzędników Centrum Pomocy Społecznej wobec nienależytego wykonywania powierzonych obowiązków służbowych i zobowiązanie do wydania stanowiska na piśmie; 5. pismem z dnia [...] maja 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wskazanie prawidłowej wysokości jej dochodu w miejsce zawyżonego dochodu; 6. pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez niewydanie i niewręczenie faktycznie/skutecznie jej do rąk korespondencji na bieżąco; 7. pismem z dnia [...] lipca 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa wobec niewydania stanowiska na piśmie w ciągu 30 dni, 8. pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji/postanowień służbowych; 9. pismem z dnia [...] września 2016 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa przez wydanie decyzji/postanowienia/stanowiska służbowego na piśmie, 10. pismami z dnia [...] maja 2016 r. i [...] maja 2016 r. zawiadomiła Prezydenta [...] o uchybieniach służbowych pracowników CPS. W piśmie z dnia [...] października 2017 r. organ poinformował, że w aktach administracyjnych nie odnalazł wezwania z [...] sierpnia 2016 r. do usunięcia naruszenia prawa. Poinformował również o tym, że nie ma wiedzy na temat zażaleń składanych przez skarżącą na bezczynność organu przed wniesieniem skargi z dnia [...] marca 2017 r. Zażalenia w tym trybie nie były wnoszone przez skarżącą do organu ani też do SKO w [...], które (jak poinformowano) jako organ II instancji, nie zwracało się o wyjaśnienie przyczyn opóźnienia w załatwieniu sprawy skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 ppsa stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa. W sprawie niniejszej T. G. wniosła skargę na bezczynność organu, który - jej zdaniem - nie udzielił odpowiedzi na przedstawione wyżej pisma zatytułowane "wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Udzielenie odpowiedzi na pismo strony nie jest czynnością, która mieści się w katalogu spraw wymienionych w wyżej wymienionym przepisie. Oznacza to, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie braku odpowiedzi na pismo nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, że we wszystkich sprawach wskazanych przez skarżącą w skardze organ udzielił jej odpowiedzi. Wynika to z akt sprawy, powyższe podniósł też organ w odpowiedzi na skargę. Wyjątkiem jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] sierpnia 2016 r., którego wpływu organ nie odnotował. Zauważyć należy, że skarga w zakresie pism w pkt 11 i 12 ma charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: "kpa"), gdyż wiąże się z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności i interesów skarżących, a także przewlekłym i biurokratycznym załatwieniem sprawy (art. 227 kpa). Skargi tego typu rozpatrywane są przez organy administracji wskazane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, co oznacza, że nie mogą być przez nie rozpoznawane. W postępowaniu sądowadministracyjnym przedmiotem skargi na bezczynność organu może być jedynie konkretna sprawa administracyjna - a nie całokształt działań jednego lub więcej organów administracji publicznej. Zatem również z tej przyczyny skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ppsa, postanowił jak w sentencji.