I SAB/Wa 295/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] oddala skargę. Pismem z 8 kwietnia 2015 r. (data wpływu do organu) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy [...]. Wskazanym orzeczeniem sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2014 r., nr [...]. W skardze skarżący wniósł o nałożenie na organ grzywny. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w ww. decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2014 r. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 stycznia 2015 r. Następnie pismem z 25 stycznia 2015 r. (data wpływu do organu 26 stycznia 2015 r.) P. S. złożył zażalenie na ww. postanowienie. Po czym pismem z dnia 8 lutego 2015 r. (data wpływu do organu 9 lutego 2015 r.), doprecyzował, że złożone zażalenie jest wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W następstwie rozpoznania tego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] lutego 2015 r., nr [...], utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...]. Powyższe postanowienie skarżący otrzymał w dniu 4 marca 2015 r. Pismem z dnia 5 marca 2015 r. P. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nr [...] wraz z tym wnioskiem. Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r., skarżący wezwał Kolegium do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu ww. wniosku o przywrócenie terminu, a w dniu 8 kwietnia 2015 r. (data prezentaty) wniósł wskazaną na wstępie skargę. W odpowiedzi na skargę Kolegium podniosło, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy jest niezasadny, gdyż sprawa została rozpoznana przez organ, działający w II instancji, postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie, m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego, kończącego merytorycznie sprawę, w której rzekomo miał pozostawać on w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie. Wprawdzie w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, ONSAiWSA 2013/1/7), jednakże nie ma on istotnego znaczenia w niniejszej sprawie. Powyższy pogląd - którego trafności skład orzekający nie kwestionuje - nie może być bowiem przenoszony na sytuacje diametralnie odmienne, jakimi są sytuacje wniesienia skargi na bezczynność organu już po wydaniu aktu administracyjnego, kończącego merytorycznie postępowanie. Wyłącznym celem wniesienia w tym przedmiocie skargi, nie może być jedynie uzyskanie prejudykatu w postaci stwierdzenia bezczynności w zakończonym przed wniesieniem skargi postępowaniu, w celu dochodzenia ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Warto przy tym zwrócić uwagę, że podobne uregulowanie zawiera ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2004 nr 179 poz. 1843 ze zm.), która w art. 5 ust. 1 przewiduje możliwość wniesienia skargi o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, jedynie w toku postępowania. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w sprawie, w której skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...]), organ ów, już w dacie wystosowania do niego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu z dnia 5 marca 2015 r., wraz z powtórnym wnioskiem o rozpatrzenie sprawy, rozpoznał postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. sprawę z wcześniejszego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i co więcej ww. orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 marca 2015 r., tj. przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Przy czym ww. orzeczeniem z dnia [...] lutego 2015 r. Kolegium rozpoznało merytorycznie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy uznając, że wniosek ten został złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Z chwilą podjęcia postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. przestała zatem istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, który został przez to postanowienie rozstrzygnięty - a w konsekwencji skarga na bezczynność nie mogła zostać uwzględniona. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.