I SAB/Wa 296/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. G., E. P. i B. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2010 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1950 r., nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała rażącego charakteru; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących solidarnie A. G., E. P. i B. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. G., E. P. i B. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2010 r. w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej W. z dnia [...] sierpnia 1950 r. nr [...] orzekającego o odmowie przyznania P. i F. małż. S. prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ([...]), nr hip. [...], działka nr [...] oraz decyzji Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] maja 1957 r. ([...]) częściowo uchylającej w/w orzeczenie - wnosząc o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że postępowanie w powyższej sprawie toczy się od ponad roku oraz, że ich pełnomocnik pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewydaniu powyższej decyzji w terminie określonym w art. 36 i następnych kpa. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż nie dysponował aktami administracyjnymi przedmiotowej sprawy, które znajdują się u Wojewody [...] i Prezydenta W.i nie jest winny zaistniałej sytuacji wnosząc o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kpa). Użyte w tym przepisie wyrażenie "bez zbędnej zwłoki" oznacza, że sprawa ma być załatwiona tak szybko, jak to jest możliwe, przy czym nie później niż w ciągu miesiąca powinno nastąpić załatwienie sprawy wymagające przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, zaś sprawy szczególnie skomplikowanej, nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje zaś między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa (art. 3 § 2 pkt 8 ppsa). W orzecznictwie sądowym, utrwalony jest pogląd, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności między innymi wtedy, gdy nie podejmuje w prawnie ustalonym terminie żadnych czynności w sprawie lub gdy jakkolwiek prowadzi postępowanie, to jednak mimo ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, ani innej czynności (wyroki NSA z 19 lutego 1999 r. w sprawie sygn. akt IV SAB 153/98 - LEX nr 48688). Co do rażącego charakteru bezczynności organu zauważyć należy, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. Nr 34, poz. 173), która to ustawa znowelizowała m.in. art. 149 ppsa, wprowadzając w § 1 obowiązek każdorazowego stwierdzenia przez sąd rażącego naruszenia bądź nienaruszenia prawa uzasadniającego uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłość - przepisy ustawy z 20 stycznia 2011 r. stosuje się do działań i zaniechań funkcjonariuszy publicznych, które nastąpiły od dnia wejścia w życie tej ustawy. Ustawa ta weszła w życie w dniu 16 maja 2011 r. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy Sąd zwraca uwagę, że wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium WRN [...] z dnia [...] sierpnia 1950 r. został złożony przez skarżących w dniu [...] maja 2010 r., a skarga na bezczynność organu w dniu [...] lipca 2011 r., a więc prawie rok po złożeniu wniosku, co oznacza, że organ przekroczył ustawowe terminy do załatwienia wniosku skarżących. Pewnym usprawiedliwieniem dla organu było to, że akta administracyjne przedmiotowej sprawy znajdują się u innych organów i dlatego Sąd nie uznał bezczynności SKO w W. za rażącą. Nie mniej sytuacja ta nie miała i nie ma zdaniem Sądu wpływu na możliwość załatwienia przedmiotowej sprawy, ponieważ organ zrobić mógł kserokopię akt w całości lub w części niezbędnej do załatwienia sprawy lub zapoznać się z zawartością akt administracyjnych bezpośrednio u Wojewody [...] lub Prezydenta W. Dlatego też Sąd uznał skargę na bezczynność SKO w W. za zasadną i na podstawie art. 149 § 1 ppsa wyznaczył organowi termin do załatwienia wniosku skarżących we właściwej formie procesowej.