I SAB/Wa 3/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. J. S. pismem z dnia [...] listopada 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że z treści wniosku skarżącego jednoznacznie wynika, iż wnosi on o wszczęcie powstępowania nadzorczego z urzędu. Jednocześnie skarżący nie wskazał, że powinien być stroną postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2010 r., jak również nie podniósł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uznanie go za podmiot legitymowany do wniesienia żądania stwierdzenia nieważności tego orzeczenia, tym bardziej, że kwestionowana decyzja nie została skarżącemu doręczona. Zdaniem Ministra wniosek z dnia [...] grudnia 2010 r. nie spowodował wszczęcia postępowania nadzorczego, co potwierdza żądanie skarżącego o wszczęcie tego postępowania z urzędu. Tym samym przedmiotowy wniosek stanowi wniosek, o którym mowa w art. 241 kpa, zgodnie z którym przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Wniosek o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, niewątpliwie ma na celu wzmocnienie praworządności. Procedura rozpatrywania takich wniosków, unormowana jest natomiast w art. 241-247 kpa, ma cechy jednoinstancyjnego postępowania, bardzo uproszczonego, kończącego się czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem wnioskodawcy o załatwieniu wniosku. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływana dalej jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę musiał przede wszystkim zbadać, czy wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. zainicjował postępowanie nadzorcze, które powinno zostać załatwione w formie władczego rozstrzygnięcia organu. Jak już wskazano powyżej powołanym pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. skarżący wystąpił o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2010 r. Również ze złożonego w postępowaniu administracyjnym pisma z dnia [...] czerwca 2011 r., jak i skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania z dnia [...] listopada 2011 r. wynika, że skarżący wnosił o wszczęcie postępowania nadzorczego z urzędu, a nie na wniosek. Tym samym uznać należało, że ww. pismo stanowić mogło dla organu administracyjnego jedynie materiał służący ocenie, czy nie zachodzą przesłanki do wszczęcia postępowania z urzędu. Powyższe ustalenia z kolei mogą nastąpić dopiero po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze uznać należało, że prawidłowo organ potraktował wniosek skarżącego jako wniosek złożony w trybie art. 241 kpa. Skoro natomiast wyrażone w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. żądanie skarżącego pozostaje poza ustawowym obowiązkiem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wydawania w tym względzie jakichkolwiek rozstrzygnięć o charakterze indywidualnym z zakresu prawa administracyjnego, to wniesienie skargi do sądu w niniejszej sprawie – dotyczącej bezczynności w wydaniu takiego aktu, jest niedopuszczalne. Skargą do sądu administracyjnego nie może być bowiem objęte postępowanie uproszczone o charakterze administracyjnym, dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego. W takim postępowaniu organ nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej i w związku z tym wnioskodawcy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.