I SAB/Wa 303/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. R., M. R. i D. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia 27 lipca 2011r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną "[...]", w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała rażącego charakteru; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących solidarnie T. R., M. R. i D. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 3 lipca 2012 r. T. R., M. R. i D. R. reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego M. A., złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. "[...]". W uzasadnieniu skargi wskazały, że na skutek złożonego zażalenia, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyznaczył organowi dodatkowy termin rozpoznania sprawy do dnia 30 czerwca 2012 r. Termin ten jednak nie został przez Prezydenta dotrzymany i do dnia składania skargi nie zostało wydane rozstrzygnięcie w sprawie. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie wskazał, że w sprawie niniejszej w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie zażądał jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku T. R., M. R. i D. R. z dnia 27 lipca 2011r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ozn. jako "[...]", w określonym terminie. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 27 lipca 2011 r. pełnomocnik T. R., M. R. i D. R. wystąpił z wnioskiem o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. W związku ze złożonym przez stronę postępowania zażaleniem, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia do dnia 30 czerwca 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to wpłynęło do organu w dniu 25 kwietnia 2012 r. (prezentata Urzędu [...] na orzeczeniu). Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia sprawy stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Podkreślenia w niniejszej sprawie wymaga, że jak wynika z akt sprawy, do dnia wyrokowania tj. do dnia 23 sierpnia 2012 r. organ nie wydał rozstrzygnięcia, przekraczając tym samym nie tylko zakreślone przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminy, ale również dodatkowy wyznaczony postanowieniem Wojewody z dnia [...] kwietnia 2012 r. Rozpoznając sprawę Sąd uznał jednocześnie, że z uwagi na skomplikowany i historyczny charakter niniejszej sprawy, należącej do kategorii spraw tzw. dekretowych, zaistniała w sprawie bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.