I SAB/Wa 305/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędzia WSA Gabriela Nowak Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Wojewody [....] w przedmiocie wniosku o nabycie własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną zobowiązuje Wojewodę [....] do rozpoznania wniosku A.J. z dnia [....] czerwca 2008 r. w sprawie nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. J. zarzuciła Wojewodzie [....] bezczynność w sprawie wydania decyzji w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 827 ze zm.). Jak wynika z akt sprawy skarżąca w dniu [....] czerwca 2006 r. wniosła do Wojewody [....] o wydanie decyzji stwierdzającej, że należąca do niej działka nr [....] w obrębie [....] położona w W. w rejonie ulicy [....] w części o pow. [....] zajęta przez nowy przebieg ulicy [....], nie przeszła na własność Miasta [....] W. na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W dniu 18 czerwca 2009 r. skarżąca wniosła do Ministra Infrastruktury zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Wojewodę [....] w terminie. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [....] września 2009 r. nr [....], wydanym na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., uznał zażalenie A. J. na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione z tego względu, że Wojewoda [....] określił przewidywany termin rozpatrzenia sprawy do dnia [....] grudnia 2009 r. W dniu 20 października 2009 r. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [....]. Wojewoda [....] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek nie mógł być rozpatrzony, gdyż nie został zebrany w sprawie cały materiał dowodowy niezbędny do wydania decyzji. Organ podał, że w dniu 7 lipca 2009 r. wystąpił do pełnomocnika skarżącej o podanie aktualnych adresów współwłaścicieli przedmiotowych nieruchomości według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. Żądanych informacji nie uzyskał. Organ wyjaśnił, że w tym celu wystąpił do Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. skarga jest uzasadniona. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.), jak również obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Przepis art. 35 k.p.a. nakazuje załatwienie sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym czas załatwienia sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zakreśla na nie dłużej niż jeden miesiąc. W przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten może być dłuższy, ale nie może przekroczyć dwóch miesięcy. Do terminów tych, zgodnie z § 5 powołanego artykułu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda [....] pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wszczętej wnioskiem skarżącej w sprawie wydania decyzji w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 827 ze zm.). Nie ma podstaw, by stwierdzić, że w sprawie wystąpiła przyczyna niezależna od organu, w rozumieniu art. 35 § 5 k.p.a. Okoliczności, że do rozstrzygnięcia sprawy konieczne jest uzyskanie materiałów dowodowych oraz ustalenie danych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości nie stanowiły w tym przypadku okoliczności usprawiedliwiających. Należy zauważyć, że pisma w sprawie przekazania informacji oraz niezbędnych do załatwienia sprawy dokumentów, szczegółowo wymienionych, zostały przekazane przez Wojewodę [....] do odpowiednich urzędów już 31 stycznia i 8 lutego 2007 r. i doczekały się odpowiedzi. Jeśli chodzi zaś o kwestię ustalenia adresów osób będących współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 r., to zauważyć należy, że organ wiedzę o tym, że nieruchomość została zbyta w 1999 r., a wcześniej stanowiła współwłasność kilku osób, miał już od dnia wniesienia przez skarżącą wniosku z dnia [....] czerwca 2006 r. Do wniosku bowiem został dołączony odpis księgi wieczystej Nr [....] dotyczący przedmiotowej nieruchomości. Mając na uwadze to, że sprawa jest skomplikowana i to, że zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. jest dopuszczalne załatwienie sprawy w terminie dwóch miesięcy licząc od dnia wszczęcia postępowania, organ był uprawniony do dłuższego niż jeden miesiąc rozpoznawania sprawy. Jednakże zauważyć równocześnie należy, że od dnia wszczęcia postępowania (2006 r.) do dnia wystąpienia przez skarżącą ze skargą do Sądu (2009 r.) upłynęły nie dwa miesiące, ale już ponad trzy lata. W ocenie Sądu, poinformowanie skarżącej przez Wojewodę [....] pismem z dnia 7 lipca 2009 r., iż sprawa zostanie zakończona do dnia 31 grudnia 2009 r., nie stanowi w tej sytuacji okoliczności niezależnej od organu usprawiedliwiającej opóźnienie w załatwieniu sprawy. Wskazać należy, że terminy do wniesienia skargi do sądu przewidziane w przepisie art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie dotyczą skargi na bezczynność. Skargę taką można zatem wnieść, aż do czasu załatwienia sprawy przez właściwy organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Ponadto podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 52 § 1 cytowanej ustawy warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ponadto bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Analiza akt sprawy wskazuje, że do tego dnia ([....] marca 2010 r.) Wojewoda [....] sprawy z wniosku A. J. nie zakończył. Ze względu na to, że przedmiotowe postępowanie toczy się już od czerwca 2006 r. i nie zostało zakończone w terminie określonym przez organ, Sąd uznał skargę na bezczynność Wojewody [....] za uzasadnioną i z mocy przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku.