I SAB/Wa 310/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M., T. W. i W. I. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. B. M., T. W. i W. I. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rozpoznania ich odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie dotyczącej stwierdzenia czy nieruchomość ziemska położona w W., dla której w Sądzie Rejonowym w B. prowadzona jest księga hipoteczna "[...]", podpada pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r., o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. nr 3, poz. 13). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu [...] czerwca 2014 r., wydał decyzję nr [...], którą rozpoznał ww. odwołanie i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Niezależnie od powyższego w dniu 7 lipca 2014 r., do Sądu wpłynęło pismo skarżących zawierające oświadczenie, że cofają skargę na bezczynność z uwagi na wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie, powodem cofnięcia skargi przez B. M., T. W. i W. I. było wydanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], którą organ ten rozpoznał odwołanie skarżących. Mając na uwadze powyższe, w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.