I SAB/Wa 311/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-14

Skład orzekający: Jolanta Dargas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona przez stronę, która nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zażalenie na bezczynność organu wniesione przez jednego ze współuczestników postępowania nie rozciąga się automatycznie na pozostałe strony.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomości nabyte z mocy prawa. Jedna ze skarżących (A.M.) wystąpiła z zażaleniem na bezczynność organu do Wojewody, które zostało uwzględnione. Pozostali skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę P.D., A.N., E.G., A.M., M.M., P.M. i K.S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.D., A.N., E.G., A.M., M.M., P.M., K.S. i A.M. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomości postanawia odrzucić skargę P.D., A.N., E.G., A.M., M.M., P.M. i K.S. Pismem z dnia 4 czerwca 2013 r. P.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomości nabyte z mocy prawa przez Miasto [...] w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W skardze strona skarżąca domagała się zobowiązania Prezydenta [...] do rozpoznania wniosków odszkodowawczych dotyczących nieruchomości położonych w [...] przy ulicach: - [...] nr działki [...] obr [...] o pow. [...] m2, - [...] nr działki [...] obr. [...] o pow. [...] m2, - [...] nr działki [...] obr. [...] o pow. [...] m2, - [...] nr działek [...] obr [...] o pow. [...] m2 oraz nr [..] obr [...] o pow. [...] m2. Pismem z dnia 12 lipca 2013 r. P.D. wskazał, że skargę z dnia 4 czerwca 2013 r. złożył również w imieniu A.N., E.G., A.M., M.M., P.M., K.S. i A.M. W dniu 20 września 2013 r. P.D. w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał, że z zażaleniem do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosków występowała jedynie skarżąca A.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Z przepisów tych jednoznacznie wynika zatem, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej "kpa") stanowi z kolei, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy pismami z dnia 22 października 2012r. jedna ze skarżących A.M., działająca przez pełnomocnika adwokata A.M. wystąpiła do Wojewody [...] - jako organu wyższego stopnia, z zażaleniami w trybie art. 37 § 1 kpa – na niezałatwienie przez Prezydenta spraw w terminie określonym w art. 35 kpa. Powyższe zażalenia zostały uwzględnione i postanowieniami z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] (dot. ul. [...] nr działki [...] obr. [...]), Nr [...] (dot. ul. [...] nr działki [...] obr. [...]), Nr [...] (dot. ul. [...] nr działki [...] obr [...]) oraz z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] (dot. ul. [...] nr działki [...] obr [...]), Nr [...] (dot. ul. [...] nr działki [...] obr [...]), Wojewoda [...] wyznaczył Prezydentowi dodatkowe terminy na stosowne załatwienie sprawy. Z uwagi na powyższe ustalenia, wskazać należy, że A.M. jako jedyna spośród skarżących wyczerpała w niniejszej sprawie środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 ppsa. Pozostali zaś skarżący; P.D., A.N., E.G., A.M., M.M., P.M. i K.S. wymogu tego nie spełnili, gdyż przed wniesieniem skargi do Sądu, nie wystąpili skutecznie w trybie art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie. Podkreślić należy, że wniesienie powyższego środka zaskarżenia przysługuje każdej ze stron postępowania z osobna. Zażalenie wnoszone w toku postępowania przez inną osobę, nawet w sytuacji, gdy dotyczy ono tego samego przedmiotu nie rozciąga się automatycznie na pozostałe strony postępowania. Z kolei przywołany powyżej przepis art. 52 § 1 ppsa, wyraźnie stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie sytuacja ta dotyczy jedynie A.M.. Pozostali zaś skarżący P.D., A.N., E.G., A.M., M.M., P.M. i K.S. nie występując z zażaleniem nie wyczerpali środka zaskarżenia, przez co nie otworzyli sobie możliwość do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. A zatem skarga tychże osób jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło