I SAB/Wa 312/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na przewlekłość Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. J. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. M. J. pismem z dnia 15 września 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący domaga się potwierdzenia, ze z dniem 13 sierpnia 2025 r. doszło do skutecznego zawarcia umowy o najem lokalu na skutek "uprawomocnienia się jego oferty najmu lokalu złożonej do ZGN". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Za dopuszczalną uznaje się skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty wskazane w ww. przepisie (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 1785) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Katalog przywołanych powyżej aktów i czynności jest wyczerpujący, stanowi tym samym katalog zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona w innym przedmiocie niż określony powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i winna zostać odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast jak stanowi § 3 ostatnio przywołanego artykułu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Pismo M. J. z dnia 15 września 2025 r. stanowiące skargę na przewlekłość Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy Mokotów m. st. Warszawy w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu - nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Zatem ww. skarga, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Wobec powyżej wskazanych ustaleń, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.