I SAB/Wa 313/15

WyrokWSA w Warszawie2016-02-25

Skład orzekający: Elżbieta Sobielarska, Bożena Marciniak, Dariusz Pirogowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli wydał decyzje administracyjne i kopie akt, ale skarżący twierdzi, że nie zostały mu one skutecznie doręczone?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcia w sprawie (np. decyzje administracyjne, pisma informujące o załatwieniu wniosku) w ustawowych terminach. Kwestia skuteczności doręczenia tych rozstrzygnięć nie jest przedmiotem oceny w postępowaniu ze skargi na bezczynność organu, lecz może być badana w ramach odrębnego postępowania, np. dotyczącego wadliwości doręczenia lub wznowienia postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie kopii akt administracyjnych i udzielenie pomocy pieniężnej. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że wniosek został załatwiony poprzez wydanie kopii akt i piętnastu decyzji administracyjnych, które zostały skutecznie doręczone skarżącej po dwukrotnym awizowaniu. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że organ dopuścił się bezczynności, nie wydając lub nieskutecznie doręczając decyzje, a także naruszył art. 73 k.p.a. poprzez niewydanie kopii akt lub nieudostępnienie ich do wglądu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę. Przyznano ze środków budżetowych kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. o wydanie kopii akt administracyjnych i udzielenia pomocy pieniężnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na rzecz adwokata A. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. T. G. pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. o wydanie kopii akt sprawy oraz o udzielenie pomocy pieniężnej. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wniosek T. G. z dnia [...] sierpnia 2014 r. (l.dz. [...]) w zakresie doręczenia kopii z akt sprawy został załatwiony przez organ pismem z dnia [...] września 2014 r., nr [...], które zostało poprawnie dwukrotnie awizowane i doręczone skutecznie skarżącej w dniu [...] października 2014 r. na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. W odniesieniu do drugiej części wniosku skarżącej, a dotyczącego udzielenia pomocy pieniężnej organ wskazał, że wniosek w tej części został rozstrzygnięty przez organ w dniu [...] września 2014 r., poprzez wydanie piętnastu decyzji administracyjnych, które zostały skutecznie doręczone skarżącej po dwukrotnym awizowaniu w dniu [...] października 2014 r. również na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2015 r. pełnomocnik skarżącej z urzędu dodatkowo podniósł, że organ dopuścił się bezczynności nie wydając decyzji administracyjnych, lub wydał ale nie doręczył ich skutecznie skarżącej. Pełnomocnik wskazał także, że skarżąca wielokrotnie ustnie oraz pisemnie sygnalizowała, że nie ma dostępu do skrzynki pocztowej i chciałaby odbierać przedmiotowe decyzje osobiście zwłaszcza, że co kilka dni odwiedza organ. W ocenie pełnomocnika skarżącej organ w swoim postępowaniu naruszył również art. 73 k.p.a. nie wydając skarżącej kopii z akt sprawy lub też nie udostępniając jej akt do wglądu. Pismem procesowym z dnia [...] grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał w całości skargę oraz argumentację przedstawioną w piśmie procesowym z dnia [...] września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 ww. ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim podkreślić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, T. G. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. zwróciła się do Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] o wydanie kopii z akt sprawy oraz wniosła o udzielenie pomocy pieniężnej. W odniesieniu do pierwszej części wniosku (tj. doręczenia żądanych kopii akt sprawy) wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że organ pismem z dnia [...] września 2014 r., nr [...], załatwił wniosek skarżącej w tej części przesyłając skarżącej żądane kopie z akt sprawy i jednocześnie poinformował, że wnioski od dnia [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] maja 2014 r. zostały rozpatrzone przez organ pismami o nr: [...]z dnia [...] lutego 2014 r., [...] z dnia [...] lutego 2014 r., [...] z dnia [...] lutego 2014 r., [...] z dnia [...] lutego 2014 r., [...] z dnia [...] lutego 2014 r., [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] i [...] z dnia [...] maja 2014 r.. Organ wskazał również, że wnioski skarżącej, które wpłynęły do organu od dnia [...] czerwca 2014 r. do [...] lipca 2014 r. zostały rozstrzygnięte postanowieniami z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...],[...],[...],[...],[...] i zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] września 2014 r. oraz postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., nr [...], które również zostało przekazane do doręczenia za pośrednictwem poczty. Powyższe pismo zostało przesłane skarżącej i po dwukrotnym poprawnym awizowaniu zostało doręczone skutecznie skarżącej w dniu [...] października 2014 r. zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a. W odniesieniu do drugiej części wniosku (tj. w sprawie udzielenia pomocy pieniężnej) z akt sprawy wynika, że organ również w tej części rozstrzygnął wniosek skarżącej wydając w dniu [...] września 2014 r. piętnaście decyzji administracyjnych o numerach: [...] (dot. przyznania świadczenia w formie posiłków), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup zamka do drzwi wejściowych), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup zamka do skrzynki pocztowej), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów montażu krat w oknach), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup mebli do kuchni), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup żyrandoli), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup żywności), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup papierów i długopisów), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup środków higieny osobistej i środków czystości), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na opłatę usług pralniczych/z prasowaniem), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup żarówek), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup leków), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup farby), [...] (dot. przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku celowego na zakup mebli do pokoju), [...] (dot. przyznania pomocy w formie pożyczki zwrotnej). Powyższe decyzje zostały przesłane skarżącej (trzema przesyłkami pocztowymi) i po dwukrotnym poprawnym awizowaniu doręczone skutecznie skarżącej w dniu [...] października 2014 r. zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a. Bezspornym jest zatem, że sprawa została zakończona, a organ nie pozostaje bezczynny. Daty podjętych przez Prezydenta [...] rozstrzygnięć wskazują natomiast, że rozpoznając wniosek skarżącej organ nie przekroczył terminów zakreślonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutu skarżącej polegającego na wadliwości doręczenia ww. pisma z dnia [...] września 2014 r. oraz wskazanych piętnastu decyzji z dnia [...] września 2014 r. wskazać należy, że kwestia ta nie może być przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu tj. w sprawie ze skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2014 r. i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy. W niniejszym postępowaniu Sąd badał jedynie, czy organ w terminach przewidzianych w k.p.a. załatwił wniosek skarżącej. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach dla ustanowionego z urzędu pełnomocnika zawodowego Sąd orzekł zaś na podstawie § 18 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło