I SAB/Wa 313/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2016 r. sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania odwołania A. G. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz A. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. G. (Skarżąca) pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] maja 2014 r. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji, ukarania pracownika organu oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (SKO) w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i wskazała, że w dniu [...] marca 2016 r. wydało decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Przed przystąpieniem do dalszych rozważań wyjaśnić należy, które brzmienie art. 149 P.p.s.a. znajdowało zastosowanie w niniejszej sprawie : brzmienie obowiązujące do 15 sierpnia 2015 r., czy też brzmienie obowiązujące po tej dacie. Zgodnie z art. 2 z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej "ustawa zmieniająca"), przepisy P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Artykuł 149 P.p.s.a. zmieniony został przez art. 1 ust. 1 pkt 40 ustawy zmieniającej, co oznacza, że do sprawy wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepis ten w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r. Niniejsza sprawa została wszczęta na skutek skargi wniesionej przez Skarżącą w dniu [...] marca 2015 r., a więc przed dniem 15 sierpnia 2015 r., co oznacza, że zastosowanie znajduje przepis art. 149 P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy natomiast do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; https://cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, skarga na bezczynność SKO w dniu jej wniesienia była zasadna. Pomimo bowiem upływu terminu określonego w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.", jak również pomimo wezwania organu pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa, na dzień wniesienia skargi organ nie wydał ani decyzji, ani postanowienia, które podlegałyby kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednakże, [...] marca 2016 r. tj. po wniesieniu skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, SKO wydało decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z powyższych względów, biorąc pod uwagę fakt istnienia w obrocie prawnym decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2014 r. Wskazać jednak należy, że wydanie przez organ decyzji przed datą wyrokowania, nie stanowi przeszkody do orzekania przez wojewódzki sąd administracyjny w przedmiocie bezczynności. W tej sytuacji konieczne jest zbadanie stanu sprawy na etapie poprzedzającym jej wydanie. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że bezczynność organu istniejąca na dzień wniesienia skargi miała charakter rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów prawa można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu. Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi wynika, że organ pierwszej instancji przekazał do SKO odwołanie Skarżącej przy piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania nie podejmował żadnych czynności w sprawie, decyzję wydał dopiero w dniu [...] marca 2016 r. a więc po upływie blisko dwóch lat. Z art. 35 § 3 k.p.a. wynika tymczasem, że załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W ocenie sądu, w świetle powyższych okoliczności uznać należało, że bezczynność organu w rozpoznaniu odwołania miała charakter rażący. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a. w związku z w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.), zasądzając od organu na rzecz Skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, kwotę 240 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17 złotych tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.