I SAB/Wa 317/16

I SAB/Wa 317/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 3 września 2015 r. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku z dnia 2 stycznia 2014 r. o przyznanie odszkodowania za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. nr [...], oznaczonej jako działki ew. nr [...], [...] i [...] w obrębie [...]. Odpowiadając na powyższą skargę Prezydent [...] wskazał, że nie posiada informacji o złożeniu przez skarżącą do Wojewody [...] zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na jego bezczynność. Wobec powyższego Sąd pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r. wezwał skarżącą do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem do Sądu niniejszej skargi występowała do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie. Jednocześnie Sąd zobowiązał skarżącą do nadesłania odpisu złożonego zażalenia, jeśli takie złożyła. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. poinformowała, że występowała uprzednio do Urzędu Miasta [...]. Tam też uzyskała informację, że wszelkie skargi kieruje się za pośrednictwem Prezydenta [...]. Wskazała również, że wniosła skargę z dnia 15 kwietnia 2015 r. oraz dwie kolejne skargi/pisma z dnia 5 stycznia 2015 r. i z dnia 3 marca 2015 r., których kopie załączyła. Wobec powyższego wniosła o uznanie, że wyczerpała tryb wynikający z art. 37 k.p.a. Pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. Prezydent [...] wykonując wezwanie Sądu - ponownie wskazał, że nie posiada informacji o złożeniu przez skarżącą zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. do Wojewody [...]. Ponadto Wojewoda [...] pismem z dnia 23 września 2016 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu, poinformował, że nie zostało złożone w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie przez M. B. na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika, bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływana dalej jako "k.p.a.", na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Uwzględniając konieczność wyczerpania wszelkich środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego należy, zatem ustalić, czy strona skutecznie skierowała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca nie składała wezwania, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Powyższe potwierdził Prezydent [...] w piśmie z dnia 31 marca 2016 r., które stanowi odpowiedź na złożoną skargę oraz w piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. (k.46 akt sądowych). Również Wojewoda [...] w piśmie z dnia 23 września 2016 r. - poinformował, że nie zostało złożone w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie przez M. B. na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. [...]. Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że pisma z dnia 5 stycznia 2015 r., z dnia 3 marca 2015 r. oraz z dnia 15 kwietnia 2015 r., które skarżąca nadesłała na wezwanie Sądu do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem do Sądu ww. skargi występowała do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 k.p.a. z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy w terminie, nie stanowią wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Analiza powyższych pism prowadzi do wniosku, że są to pisma stanowiące jedynie polemikę skarżącej z pismami wystosowanymi przez Prezydenta [...] z dnia 15 grudnia 2014 r., z dnia 2 lutego 2015 r. i z dnia 2 marca 2015 r. W tym miejscu zaznaczyć też trzeba, że co prawda pismo skarżącej z dnia 5 stycznia 2015 r. (k.23 akt sądowych) zostało złożone również do Wojewody [...], co potwierdza prezentata organu, jednakże po jego analizie nie można uznać, że jest to wezwanie złożone w trybie art. 37 k.p.a. Skoro zatem skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i w ten sposób nie spełniła jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.