I SAB/Wa 318/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska, Sędziowie sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.), sędzia WSA Dariusz Pirogowicz, , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. C., W. S., P. P. i Z. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z 1 grudnia 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy dawnej ul. [...], ozn. jako [...]; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynność, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących E. C., W. S., P. P. i Z. P. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. E. C., W. S., P. P. i Z. P. (Skarżący), pismem z 19 września 2018 roku złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] (Prezydent) w przedmiocie rozpoznania wniosku z 1 grudnia 2015 roku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy dawnej ul. [...] ozn. hip [...], wnosząc o: 1. wyznaczenie Prezydentowi terminu do załatwienia przedmiotowej sprawy stosownie do treści art. 149 § 1 P.p.s.a.; 2. skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt p.p.s.a. 3. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśnili że wnioskiem z 1 grudnia 2015 roku wystąpili o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość. Wskazali również, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...] października 2017 r. uznał ich zażalenie za uzasadnione oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia spawy wynoszący trzy miesiące od daty doręczenia postanowienia. Wyznaczony termin jednakże nie został zachowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że z uwagi na bardzo dużą ilość wpływających spraw z zakresu odszkodowań, nie było możliwości zakończenia postępowania w terminie określonym w art. 35 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że organ przekazując na wezwanie sądu akta administracyjne przekazał również postanowienie z [...] października 2018 roku zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość do czasu zakończenia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości. W tej sytuacji, w ocenie sądu, nie jest możliwe zakreślenie organowi terminu dla wydania aktu, co uzasadniało na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzenie postępowania w tym zakresie Fakt zawieszenia postępowania administracyjnego nie zwalniał sądu z obowiązku przeanalizowania, czy organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania od daty złożenia wszczęcia postępowania do daty jego zawieszenia. Sąd był również zobowiązany do oceny, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Wniosek o odszkodowanie wpłynął do organu 4 grudnia 2015 roku. Skarżący P. i Z. P. zgłosili swój udział w postępowaniu administracyjnym 13 czerwca 2016 roku przedkładając postanowienia spadkowe. Kolejne postanowienie potwierdzające następstwo prawne złożone zostały w dniu 10 października 2016 roku. Jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych sądowi, akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości wpłynęły do organu 23 maja 2018 roku. W aktach tych znajduje się wniosek z 9 czerwca 1948 roku o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] nr [od [...] Nr. hip W [...], kol. [...]. W ocenie sądu powyższe okoliczności wskazują, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku, jednak bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a, orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku. W przedmiocie zobowiązania organu do wydania orzeczenia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe (pkt 1 sentencji). O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżących 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, to jest łącznie zasądzając solidarnie kwotę 580 złotych