I SAB/Wa 319/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia odrzucić skargę. M. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną - w dniu 21 października 2009 r. za pośrednictwem organu, zaś w dniu 2 listopada 2009 r. bezpośrednio do sądu. Zarządzeniem z dnia 6 stycznia 2010 r. skarżąca została wezwana do udzielania w terminie 7 dni informacji, czy w sprawie objętej niniejszą skargą wnosiła w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 13 stycznia 2010 r. M. D. oświadczyła, że takie zażalenie wniosła do Wojewody [...] w dniu 9 listopada 2009 r. Do pisma dołączyła kserokopię zażalenia oraz dowód nadania zażalenia w urzędzie pocztowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 kpa w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone złożeniem zażalenia w trybie art. 37 kpa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. do organu wyższego stopnia w dniu 9 listopada 2009 r., tj. po wniesieniu skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skoro skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu nie wniosła zażalenia w trybie art. 37 kpa, a więc nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.