I SAB/Wa 32/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz skarżącego A. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SAB/Wa 32/14 UZASADNIENIE Pismem z dnia 17 marca 2014 r. skarżący A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia [...] sierpnia 1950 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], rej. Hip. [...], rep. Hip. [...], stanowiącej własność J. i A. L. zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w przedmiotowym postępowaniu. Jak wynika z akt administracyjnych wniosek A. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. wpłynął do organu w dniu 19 sierpnia 2013 r. Pismem z dnia 22 sierpnia 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej poinformował strony o treści art. 10 § 1 kpa, zakreślając do dnia 23 września 2013 r. termin na zapoznanie się z materiałem dowodowym oraz składanie ewentualnych wyjaśnień i dokumentów. Pismem z dnia 16 października 2013 r. - data wpływu do organu - skarżący wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. W skardze do Sądu z dnia 12 grudnia 2013 r. skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż termin w jakim Minister powinien ponownie rozpatrzyć sprawę wynosi jeden miesiąc (art. 35 § 3 kpa). Termin ten już dawno bezskutecznie upłynął, a jego wystąpienie w tej sprawie do Ministra nie przyniosło żadnego rezultatu. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o jej oddalenie wskazując, iż przedłużenie postępowania wynikało z trudności organizacyjnych, bowiem w trakcie prowadzonego postępowania zmienił się referent prowadzący sprawę. Powyższa zmiana spowodowała, iż nowy referent musiał zapoznać się z całym materiałem dowodowym oraz dokonać analizy archiwalnych akt wywłaszczeniowych oraz akt postępowania I instancji. Ponadto, termin rozstrzygnięcia sprawy uległ wydłużeniu ze względu na zmiany organizacyjne wynikające z likwidacji Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej i powołania Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju. Organ podniósł, iż w sprawie sporządzony został już projekt rozstrzygnięcia, który znajduje się na etapie weryfikacji, a przedłużenie postępowania wynikło z konieczności szczegółowej analizy prawnej materiału dowodowego. Na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. pełnomocnik Ministra Infrastruktury i Rozwoju złożył odpis decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] lutego 2014 r. wydanej w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. i wniósł o oddalenie skargi – protokół rozprawy (k.38). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kognicja sądu administracyjnego obejmuje między innymi kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu w przypadku, gdy nie wydają decyzji administracyjnej w sprawach indywidualnych, podlegających załatwieniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Zatem skarga wniesiona w tym trybie jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej do terminowego załatwienia spraw, mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Wskazać należy, że realizacja zasady ogólnej szybkości i racjonalnego postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy zgodnie z art. 12 § 1 kpa, ale także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i 77§ 1 kpa. W rozpoznawanej sprawie oznaczało to obowiązek podjęcia celowych działań zmierzających do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. Przy czym, z przepisu art. 35 § 1 i 2 kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do organu 19 sierpnia 2013 r. W związku z tym, po stronie organu powstał obowiązek, wynikający z art. 104 kpa załatwienia w drodze decyzji, bez zbędnej zwłoki, sprawy administracyjnej, w terminie określonym w art. 35 § 1 i 3 kpa. Wniosek ten został rozpoznany przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [....] lutego 2014 r. Nr [...]. Mając na uwadze, że w dacie wyrokowania Sądu organ nie pozostawał w bezczynności wydając w dniu 11 lutego 2014 r. stosowny akt uznać należy, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, bowiem wydanie rozstrzygnięcia zobowiązującego Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpoznania wniosku stało się bezprzedmiotowe. Zatem należało orzec o umorzeniu postępowania sądowego. Jednocześnie zauważyć należy, że w dacie wniesienia przedmiotowej skargi tj. w dniu 12 grudnia 2013 r. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie był jeszcze rozstrzygnięty, co oznacza, że organ pozostawał wówczas w bezczynności. W konsekwencji zachodzi konieczność rozstrzygnięcia, czy zaistniała bezczynność organu miała charakter rażący. Nawiązując do powyższych rozważań stwierdzić należy, że organ administracji publicznej zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie zgodnie ze standardami wskazanymi w powołanych przepisach. Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek niezałatwienia sprawy w terminie, a więc pozostawanie przez organ w bezczynności. Zatem organ pozostaje w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. Treść obowiązku płynącego z art. 35 § 1 kpa oznacza zakaz nieuzasadnionego przetrzymywania spraw bez nadania im właściwego biegu oraz obowiązek prowadzenia postępowania bez niepotrzebnych zahamowań i przewlekłości w postępowaniu. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zaistniała taka sytuacja, bowiem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa, tzn. nie wykonał obowiązku niezwłocznego załatwienia sprawy. Jednakże, w ocenie Sądu, pomimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy bezczynność organu -aczkolwiek naganna - nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a.. Oceniając tę okoliczność należy mieć na uwadze wskazane przez organ w odpowiedzi na skargę obiektywne trudności organizacyjne po stronie organu (zmiana referenta prowadzącego przedmiotową sprawę w trakcie postępowania, reorganizacja Ministerstwa). Z powyższego wynika, iż działanie organu nie było wyrazem jego złej woli i nie cechował tego działania tak poważny stopień naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a.