I SAB/Wa 322/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] [...] z dnia [...] listopada 2009 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 1960 r. dot. ustanowienia prawa własności czasowej. postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej 340,00 złotych (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. E. K., reprezentowana przez adwokata K. K., pismem z dnia [...] listopada 2010 r. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na braku rozpatrzenia, do chwili wniesienia skargi, wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2010 r. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] [...] z dnia [...] listopada 2009 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 1960 r. dot. ustanowienia prawa własności czasowej. Argumentując zasadność skargi E. K. wskazała, iż pomimo upływu ponad 10 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie wydało w tej sprawie rozstrzygnięcia, nie poinformowało o przyczynach zwłoki w jej załatwieniu, ani nie wskazało nowego terminu jej załatwienia. Wobec powyższego skarżąca zwróciła się do Sądu o zobowiązanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do załatwienia przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowego, z uwagi na rozstrzygniecie sprawy decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Organ podkreślił, iż w dniu [...] listopada 2010 r. pełnomocnik strony przesłał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej M. S. Zdaniem organu doręczone postanowienie otworzyło drogę do zakończenia postępowania. W dniu [...] lutego 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącej o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, z uwagi na wydanie przez organ wskazanej powyżej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, bezsporne jest, że organ w dniu wniesienia skargi pozostawał w bezczynności, w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Z akt sprawy wynika, że postępowanie odwoławcze w sprawie stwierdzenia nieważności przywołanego orzeczenia Nr [...] zostało wszczęte w dniu [...] stycznia 2010 r., wnioskiem skarżącej o ponowne rozpatrzenia sprawy zakończonej ww. decyzją. Bezsporne w sprawie jest również to, że do dnia wniesienia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] - organ nie zakończył tego postępowania. Należy jednak wziąć pod uwagę, że w dacie orzekania przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności, bowiem w dniu [...] grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało decyzję utrzymującą w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie pozostaje już w bezczynności. Zgodnie bowiem z art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.