I SAB/Wa 323/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta [....] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz L. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] września 2018 r. L. K., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku złożonego w dniu [...] stycznia 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul.[...][...],ozn. hip. nr [....], działka nr [...]. Zarządzeniem z dnia 31 października 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem ww. skargi skarżąca wyczerpała tryb określony w art. 37 k.p.a. W piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że wyczerpała ona tryb określony w art. 37 k.p.a. poprzez wniesienie w dniu [...] czerwca 2016 r. do Wojewody [...] zażalenia na bezczynność Prezydenta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 ust. 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Przy czym w stanie prawnym istniejącym do dnia 1 czerwca 2017 r. skuteczne wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu warunkowało uprzednie wystąpienie przez stronę z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. wystąpiła w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], uznał wniesione zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do trzech miesięcy od dnia otrzymania postanowienia. Fakt ten ma istotne znaczenie, gdyż po wniesieniu ww. zażalenia skarżąca pismem z dnia [...] października 2017 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku o przyznanie odszkodowania za opisaną na wstępie nieruchomość. W wyniku rozpoznania skargi Sąd wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 97/17, stwierdził, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie mógł uznać, wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej, że wyczerpanie trybu nastąpiło poprzez złożenie przez skarżącą zażalenia z dnia [...] czerwca 2016 r. do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...], gdyż zażalenie to zostało skonsumowane poprzez złożenie wcześniejszej skargi z dnia [...] października 2017 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku. W konsekwencji należało uznać, że przed wniesieniem skargi skarżąca nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną i podlega ona odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.