I SAB/Wa 331/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-02

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Mirosław Gdesz, Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej jest zasadna, gdy organ zawiesił postępowanie do czasu rozpatrzenia dokumentu potwierdzającego prawa do spadku?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowa, jeśli przed wydaniem wyroku organ podejmie czynność lub wyda akt, których domagała się strona, lub podejmie inne działania mające na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania przez Ministra Infrastruktury do czasu rozpatrzenia dokumentu potwierdzającego prawa do spadku powoduje, że skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa i postępowanie sądowe należy umorzyć.
Stan faktyczny
Skarżąca J. W. wniosła skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury dotyczącą rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1964 roku, w części dotyczącej odmowy przyznania odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości należącej do J. P. Organ zawiesił postępowanie do czasu rozpatrzenia dokumentu potwierdzającego prawa do spadku po J. P.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe oraz zasądził od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz WSA Joanna Skiba Protokolant referent Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącej J. W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w G. z dnia [...] marca 1964 r., nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości położonej na terenie G., oznaczonej jako parcela nr [...], stanowiącej własność J. P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] Minister Infrastruktury zawiesił z urzędu w/w postępowanie do czasu rozpatrzenia przedłożenia dokumentu potwierdzającego prawa do spadku po J. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (zob. wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87). Jeżeli zaś w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona albo podejmie inne działania wynikające z przepisów procesowych mające na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji, to przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, chociaż w dacie wniesienia skargi była ona zasadna. Sąd stwierdził, że druga z opisanych wyżej sytuacji ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Z akt sprawy wynika, że rozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Urząd Spraw Wewnętrznych w G. z dnia [...] marca 1964 r., nr [...] w części dotyczącej odmowy przyznania odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości położonej na terenie G., oznaczonej jako parcela nr [...], stanowiącej własność J. P. i wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zależy od uprzedniego rozpatrzenia przedłożenia dokumentu potwierdzającego prawa do spadku po J. P. W tej sytuacji uznać należy, że wydanie przez Ministra Infrastruktury postanowienia o zawieszeniu przedmiotowego postępowania powoduje, iż skarga na bezczynność Ministra stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 205 § 2 w zw. z art 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło