I SAB/Wa 331/15
WyrokWSA w Warszawie2016-02-10
Skład orzekający: Jolanta Dargas, Elżbieta Lenart, Joanna Skiba
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej nie może zostać uwzględniona, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd. W takiej sytuacji nie istnieje już prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a ponadto, jeśli organ rozpoznał sprawę w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, nie można mu zarzucić bezczynności.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie postanowienia. Wniosek o uzupełnienie został złożony po tym, jak organ uznał zażalenie za uzasadnione i zobowiązał inny organ do podjęcia czynności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uzupełnienia postanowienia, a następnie strona skarżąca wezwała organ do zaprzestania naruszeń prawa i wniosła skargę na bezczynność. Organ w odpowiedzi wskazał, że sprawa została zakończona postanowieniem.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 marca 2015 r. oddala skargę.
P. S. pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o uzupełnienie postanowienia tegoż organu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] wskazując, że organ naruszył treść art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a."
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr[...], na zasadzie art. 37 § 2 k.p.a. uznało zażalenie za uzasadnione i zobowiązało Dyrektora OPS Dzielnicy [...] do podjęcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia czynności w trybie art. 133 k.p.a.
P. S. wnioskiem z 5 marca 2015 r. (data wpływu do organu 6 marca 2015 r.) wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o uzupełnienie ww. postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. poprzez wskazanie w jego treści pouczenia o możliwości zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego bądź złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, na podstawie art. 111 § 1 k.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] odmówiło uzupełnienia ww. postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. Odpis niniejszego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 23 marca 2015 r.
P. S. pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. (data prezentaty organu) wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu wniosku z dnia 5 marca 2015 r., natomiast w dniu następnym, tj. 8 kwietnia 2015 r. (data prezentaty organu) wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o uzupełnienie postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że sprawa została zakończona postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.) uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wniesienia skargi już po wydaniu przez organ aktu administracyjnego kończącego merytorycznie sprawę, w której miał on, w ocenie strony skarżącej, pozostawać w zwłoce, nie jest możliwe jej uwzględnienie, bowiem Sąd nie może zobowiązać organu do wydania decyzji, czy postanowienia.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 5 marca 2015 r. o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 lutego 2015 r. Organ ten jednak zarówno w dacie wystosowania przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również w dniu wniesienia do Sądu skargi na bezczynność, nie był w stanie zwłoki, bowiem w dniu 19 marca 2015 r. podjął merytoryczne rozstrzygnięcie, w pełni zgodne z wnioskiem skarżącego. Z chwilą podjęcia tego postanowienia przestała istnieć prawna możliwość zobowiązania organu do wydania aktu, a w konsekwencji skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniesiona po tym dniu, nie mogła być uwzględniona.
Niezależnie do powyższego, skarga P. S. nie mogła być uwzględniona także z przyczyn merytorycznych. Z zestawienia daty wpływu wniosku skarżącego do Kolegium (6 marca 2015 r.) i daty jego rozpoznania przez Kolegium (19 marca 2015 r.) wynika, że postępowanie prowadzone było w zgodzie z treścią art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23), który nakłada na organ obowiązek załatwienia sprawy nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można zarzucić organowi bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło