I SAB/Wa 332/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Apostolidis Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Z. G. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z. G. z dnia [...] września 2010 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] położoną w m. W. w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Pismem z dnia 24 listopada 2010 r. Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W., oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], która z mocy prawa przeszła na własność W. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 1 września 2010 r. zwrócił się do organu z żądaniem zapłaty za działki, które w wyniku podziału nieruchomości decyzją Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], przeszły z mocy prawa na własność Skarbu Państwa, w tym za działkę [...]. W związku z tym skarżący wskazał, iż oczekuje bezzwłocznego wydania decyzji w części dotyczącej zapłaty za w/w działkę [....] oraz rozstrzygnięcia w sprawie umorzenia odsetek ustawowych od opłaty adiacenckiej, które powstały w wyniku naruszenia przez organ m. in. art. 9 kpa oraz art. 7 i art. 8 kpa, w związku z proponowanym przez organ sposobem rozliczenia opłaty adiacenckiej z należnego mu odszkodowania za działkę [...], a następnie wycofaniem się z tej propozycji. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że po zebraniu dokumentacji organ wystąpił do właściwego Sądu Wieczystoksięgowego z wnioskiem o założenie dla działki nr [...] nowej księgi wieczystej z wpisem W. jako właściciela. Po potwierdzeniu przyznania środków finansowych organ przystąpi do uzgodnień mających na celu ustalenie odszkodowania za przejętą działkę przeznaczoną pod drogę publiczną. O tej procedurze skarżący Z. G. poinformowany został pismem z dnia 26 października 2010 r. W przypadku jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie odszkodowanie ustalone zostanie decyzją administracyjną według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczeniu nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z analizy przepisów zawartych w art. 35-37 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Podkreślić należy, iż stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa.). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpił właśnie taki przypadek. Jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne będące przedmiotem skargi na bezczynność Prezydenta W., wszczęte zostało na wniosek Z. G. z dnia 1 września 2010 r. Pismem z dnia 10 września 2010 r. Prezydent W. poinformował skarżącego, iż sprawa przysługującego mu odszkodowania za działkę nr [...] przeznaczoną pod poszerzenie ul. [...] w zamian za opłatę adiacencką może zostać rozpatrzona po wydaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji w przedmiocie opłaty adiacenckiej wynikającej z decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...]. Po rozpatrzeniu w/w sprawy dot. opłaty adiacenckiej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję nr [...], uznając iż organ I instancji prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie dokonał właściwych ustaleń pod względem merytorycznym. Pismem z dnia 26 października 2010 r. organ I instancji poinformował skarżącego, iż wystąpi do właściwego Sądu Wieczystoksięgowego z wnioskiem o założenie dla działki nr [...] nowej księgi wieczystej z wpisem W. jako właściciela. Po potwierdzeniu przyznania środków finansowych organ przystąpi do uzgodnień mających na celu ustalenie odszkodowania za przejętą działkę przeznaczoną pod drogę publiczną. Pismem z dnia 22 października 2010 r. (data wpływu do organu) Z. G. wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] wniesione w sprawie zażalenie uznał za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy wynoszący trzy miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. W tym miejscu wskazać należy, iż pomimo wyznaczenia przez organ II instancji dodatkowego terminu załatwienia sprawy (trzy miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia t.j. od dnia [...] grudnia 2010 r.) Prezydent W. do dnia wydania niniejszego orzeczenia tj. do dnia 8 lipca 2011 r. nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu - biorąc pod uwagę powyższe i oceniając sprawność i szybkość działania organu w kontekście maksymalnego terminu załatwienia sprawy wynoszącego 2 miesiące - należało uznać, że Prezydent W. pozostaje w zwłoce i prowadzi postępowanie administracyjne z naruszeniem art. 12 k.p.a. W ocenie Sądu, wezwanie przez organ skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia jego podania bez rozpoznania - do uzupełnienia akt sprawy o protokół z rokowań zakończony wynikiem negatywnym uznać należy za działanie nieprawidłowe. Organ bowiem nie może żądać od strony dokumentu, którym może ona nie dysponować i nie mieć możliwości jego uzyskania. Organ w przedmiotowej sytuacji miał obowiązek rozpoznać wniosek strony skarżącej, a nie jak to uczyniono pozostawić wniosek bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona. Zgodnie zaś z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.