I SAB/Wa 34/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Joanna Skiba Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie niepodjęcia czynności nadzorczych postanawia: odrzucić skargę. I SAB/Wa 34/07 UZASADNIENIE W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. zarzucił Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego niepodjęcie działań, do których Minister był zobowiązany zgodnie z art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365), w celu doprowadzenia do zgodności z prawem funkcjonowania Szkoły Wyższej [...] z siedzibą w W., a szczególnie jej organu statutowego pod nazwą Rada [...]. J. P. podniósł w skardze, że na podstawie wyżej wskazanej ustawy minister właściwy dla spraw szkolnictwa wyższego powinien nadzorować szkoły wyższe w zakresie ich funkcjonowania w zgodności z prawem. Podniósł również, że na kolejne pisma składane do organu otrzymywał jedynie częściową odpowiedź. W dniu 3 października 2005 r. złożył wniosek o wszczęcie postępowania i doprowadzenie do zgodności z prawem funkcjonowania Szkoły Wyższej [...]. Skarżący podkreślił, że ministerstwo zamiast wszcząć postępowanie kontrolne przesłało jego wniosek do Szkoły Wyższej [...]. Zdaniem skarżącego organ nie zrobił nic, żeby doprowadzić funkcjonowanie uczelni do zgodności z prawem. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że pismem z dnia 7 marca 2007 r. została udzielona odpowiedź na wystąpienie J. P. z dnia 25 października 2006 r. dotyczące zarzutów nieprawidłowości w Szkole Wyższej [...]. Organ podkreślił, że założycielem Szkoły Wyższej [...] była Fundacja [...], wobec czego niezrozumiałym jest powoływanie się przez skarżącego na "plenipotencje założycielskie" lub status "pierwotnego założyciela", gdyż jest ono pozbawione podstaw prawnych. Organ wskazał ponadto, że Ministerstwo podejmowało działania mające na celu wyjaśnienie kwestii prawidłowości powołania i składu Rady [...], jednakże w świetle aktualnie obowiązującego statutu sprawa stała się bezprzedmiotowa. Statut bowiem w § 10 ust. 1 przewiduje istnienie jednego organu kolegialnego, którym jest senat. Zdaniem organu zarzut bezczynności należy uznać za bezzasadny. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Szkoła Wyższa [...] z siedzibą w W. powstała na mocy decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] listopada 2001 r. Założycielem uczelni była Fundacja [...] z siedzibą w W. W dniu 28 grudnia 2001 r. uczelnię wpisano do rejestru szkół niepaństwowych, w tym dniu również został nadany uczelni statut, który jako kolegialne organy statutowe przewidywał Radę [...], senat i rady wydziałów. W dniu 30 września 2002 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu przeprowadziło kontrolę doraźną Szkoły Wyższej [...]. Uczelnię reprezentował J. P. pełniący funkcję kanclerza (powołany na stanowisko w dniu 28 grudnia 2001r.) oraz sekretarz Rady [...]. Kontrolą zostały objęte, poza zakresem programowym i poziomem kształcenia, wszystkie sfery działalności uczelni. Stwierdzono istnienie konfliktu pomiędzy reprezentantami założyciela uczelni i Radą [...], a kanclerzem J. P. Kontrola organu nie potwierdziła zarzutów pod adresem kanclerza odnośnie złej gospodarki i sytuacji finansowej uczelni. Stwierdzono, że uczelnia jest w dobrej kondycji finansowej i jest w stanie zapewnić prawidłową gospodarkę. Protokół pokontrolny został przyjęty i podpisany przez rektora uczelni. Od dnia 20 kwietnia 2004 r. J. P. prowadził korespondencję z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego dotyczącą Szkoły Wyższej [...], w tym dotyczącą jej organów statutowych. W dniu 25 października 2006 r. J. P. złożył pismo, w którym wnioskował o podjęcie przez ministerstwo stosownych działań mających na celu doprowadzenie funkcjonowania Szkoły Wyższej [...] do zgodności z prawem. Pismem z dnia 31 marca 2006 r. założyciel uczelni Fundacja [...] w likwidacji złożyła wniosek - w trybie art. 26 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym – o przeniesienie pozwolenia na utworzenie Szkoły Wyższej [...] na R. G.. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeniósł pozwolenia na utworzenie uczelni na R. G.. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Jednocześnie na mocy przepisu przejściowego art. 274 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r. – założyciel lub uprawniony organ uczelni miał obowiązek przedłożyć ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego do zatwierdzenia, nie później niż do dnia 30 marca 2006 r., statut odpowiadający przepisom ustawy. Z uwagi na niewykonanie tego obowiązku w przepisanym terminie, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], na mocy ust. 4 wyżej wskazanego artykułu, nadał statut Wyższej Szkole [...], ustanawiając jako organ kolegialny jedynie senat. Również ta decyzja nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Pismem z dnia 12 grudnia 2006 r. J. P. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2006 r. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., natomiast decyzją o nr [...] datowaną na ten sam dzień odmówił stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. W dniu 19 marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do pkt 8 wyżej wskazanego artykułu kontrola sądów administracyjnych obejmuje również bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w przypadkach, o których mowa powyżej. Wskazany przepis, jak również żaden inny przepis ustawy szczególnej nie przewidują właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie bezczynności dotyczącej nadzoru Ministra nad działalnością szkoły wyższej w ramach kompetencji wynikających z art. 33 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365). Minister bada czy zachodzą nieprawidłowości w funkcjonowaniu szkoły wyższej, a następnie jeżeli stwierdzi nieprawidłowości - podejmuje działania. Sąd w postępowaniu dotyczącym bezczynności bada, czy organ w terminie określonym w ustawie dokonał czynności, do której był zobowiązany. Bezczynność więc musi dotyczyć konkretnej sprawy, czynności, nie może dotyczyć ogólnie działań nadzorczych. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wskazał konkretnej czynności, czy też sprawy, której miałaby dotyczyć bezczynność. Sąd w postępowaniu o bezczynność nie może badać czy i jakie nieprawidłowości zachodzą w funkcjonowaniu szkoły wyższej, gdyż nie jest do tego umocowany. Badanie nieprawidłowości należy do kompetencji Ministra. Mając na uwadze, że nie można stwierdzić, iż organ pozostaje w bezczynności poprzez niepodjęcie działań w celu doprowadzenia do funkcjonowania w zgodności z prawem szkoły wyższej Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.