I SAB/Wa 34/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku 1) odrzucić skargę; 2) przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata V.A., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. [...] [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. Zarządzeniem Sądu z dnia [...] czerwca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania, czy skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] występowała do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 Kpa. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że przed wniesieniem skargi z dnia [...] stycznia 2015 r. [...] [...] nie składała wezwania w trybie art. 37 § 1 Kpa. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, gdyż skarżąca nie opłaciła tych kosztów w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "Ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wskazać należy, że wyczerpanie przez skarżącą trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa, poprzez uprzednie wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenie prawa do SKO w [...], warunkowało złożenie skargi na bezczynność organu do Sądu. Z akt sprawy oraz oświadczenia pełnomocnika skarżącej wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skarżąca nie wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenie prawa stosownie do treści art. 37 § 1 Kpa, co czyni tę skargę niedopuszczalną. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, postanowił jak w sentencji. W przedmiocie wynagrodzenia adwokata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu orzeczono w oparciu o art. 250 Ppsa oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).