I SAB/Wa 340/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowe, Pismem z dniu [...] listopada 2010 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania skarżącej A. S. pomocy w formie usług opiekuńczych świadczonych w miejscu zamieszkania w okresie od 1 września 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wyjaśniło, że po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. n r [..], decyzją z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznało odwołanie A. S. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [..] sierpnia 2010 r. nr [...]w przedmiocie przyznania A. S. pomocy w formie usług opiekuńczych świadczonych w miejscu zamieszkania w okresie od [...] września 2010 r. do [...] grudnia 2010 r. i utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w rozpoznaniu odwołania A. S. z dnia [...] września 2010 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji w wyniku rozpoznania wniosku, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.