I SAB/Wa 340/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o odszkodowanie postanawia przyznać A.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 27 czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ze względu na jego nieprawidłowe wypełnienie i braki zarządzeniem z dnia 3 lipca 2017 r. wezwano wnioskodawczynię do prawidłowego wypełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zakreślenie w pkt 4 formularza o jaki rodzaj pomocy wnioskodawczyni wnosi, tj. czy o zwolnienie od kosztów sądowych w całości czy też o zwolnienie od kosztów sądowych w części oraz czy wnosi także o ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata z urzędu. Poinformowano wnioskodawczynię, że w nadesłanym do Sądu formularzu nie zakreśliła w pkt 4, w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. W celu prawidłowego wypełnienia wniosku przesłano wnioskodawczyni formularz PPF, zakreślając 7 - dniowy termin na wykonanie zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Jednocześnie wezwano wnioskodawczynię do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących wniosku poprzez podanie gdzie zamieszkuje (dom/mieszkanie), należało podać wielkość w m ² oraz czyją stanowi on własność, gdyż w nadesłanym formularzu wnioskodawczyni pozostawiła te rubryki niewypełnione, nie wiadomo zatem, czy wnioskodawczyni posiada dom lub mieszkanie, czy też nie posiada i gdzie przebywa lub u kogo mieszka. Zapytano wnioskodawczynię, czy ponosi, a jeśli tak, to jakie koszty związane z utrzymaniem mieszkania/domu, bądź też koszty związane z wynajmem lub inne, jeśli tak, należało je wyszczególnić i podać ich miesięczną wysokość (np. z tytułu opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, itp.). Zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem czy prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, czy też wspólnie z innymi osobami (np. córką, synem, zięciem, synową), gdyż tą rubrykę formularza (stan rodzinny) wnioskodawczyni pozostawiła niewypełnioną. W przypadku prowadzenia gospodarstwa domowego wspólnie z innymi osobami należało je wskazać oraz podać wysokość dochodów miesięcznych przez te osoby uzyskiwanych, (w przypadku pozostawania innych osób we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią należało podać stan majątkowy tych osób). Wezwano wnioskodawczynię do złożenia oświadczenia, czy posiada wierzytelności w złotych polskich lub w innej walucie, gdyż tą rubrykę formularza wnioskodawczyni pozostawiła niewypełnioną oraz zapytano, czy wnioskodawczyni otrzymuje jakąkolwiek pomoc od dzieci, rodziny, znajomych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, jak często, w jakiej wysokości lub formie. Zwrócono się do wnioskodawczyni z zapytaniem, czy uzyskuje pomoc od instytucji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało wskazać od kogo, jak często, w jakiej wysokości lub formie. Powyższe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W dniu 21 lipca 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął prawidłowo wypełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zawarła dodatkowe oświadczenia do nadesłania których została wezwana. Z nadesłanego ww. formularza wynika, że wnioskodawczyni wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi samodzielnie jednoosobowe gospodarstwo domowe i zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni ok. 30 m ². Wnioskodawczyni oznajmiła, że nie posiada żadnych nieruchomości, w tym nieruchomości rolnych, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych, czy w gotówce, papierów wartościowych lub innych praw majątkowych, wierzytelności, czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Wnioskodawczyni podała, że otrzymuje z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych emeryturę w wysokości 890 zł netto miesięcznie. Jako stałe zobowiązania wnioskodawczyni podała opłatę za czynsz w wysokości 380 zł, gaz w wysokości 60 zł, energię elektryczną w wysokości 150 zł oraz wydatki na zakup lekarstw w wysokości 150 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że otrzymuje pomoc od dzieci w formie zakupu żywności i przynoszenia posiłków - obiadów. Zaznaczyła, że gdyby nie pomoc dzieci nie byłaby w stanie funkcjonować. Oznajmiła, że nie otrzymuje pomocy od instytucji społecznych czy państwowych. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uznano, że wnioskodawczyni utrzymująca się z niewielkiej emerytury oraz przy pomocy dzieci nie jest w stanie samodzielnie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż przekracza to jej obecne możliwości finansowe. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.